Een reactie op het artikel Gebedsgenezing is een kwestie van betekenisvol oplappen van Hans Burger, verschenen op 17 januari 2022 bij CVandaag.
Mocht je het artikel van Hans Burger nog niet gelezen hebben, dan is het uiteraard handig om dat eerst te doen.
Ik ervaar het als pijnlijk wanneer gebedsgenezing wordt teruggebracht tot een vorm van tijdelijk en betekenisvol ‘oplappen’. Jezus verkondigde tweeduizend jaar geleden immers het Koninkrijk van God als een werkelijkheid in het hier en nu. Het Koninkrijk was onder de mensen en de tekenen en wonderen – waaronder genezingen – maakten die werkelijkheid zichtbaar.
Het waren geen vóórtekenen van een Koninkrijk dat pas in de verre toekomst zou komen. Het waren tekenen van een werkelijkheid die al aanwezig was.
Het Koninkrijk van God is hier en nu
Wanneer we het Koninkrijk vooral naar de toekomst verwijzen, kan onze ervaring een belangrijke rol spelen in de manier waarop we het evangelie verstaan. We zien immers nog niet overal de werkelijkheid die Jezus verkondigde.
Daarbij kan verlossing vooral betrekking krijgen op de ziel, terwijl de uiteindelijke verlossing van het lichaam naar de toekomst wordt verwezen. Vergeving van zonden is dan nu beschikbaar, terwijl de bevrijding van zonde, dood en vergankelijkheid uiteindelijk nog moet komen.
Maar die scheiding tussen lichaam en ziel vinden we niet terug in de manier waarop Jezus het Koninkrijk verkondigde. Zijn evangelie raakt de hele mens. Genezing staat daarom niet los van verlossing, maar maakt zichtbaar wat het Koninkrijk betekent: Leven dat doorbreekt waar vergankelijkheid en dood regeren.
Jonge wijn in oude zakken
Binnen het westerse christendom heeft lange tijd veel nadruk gelegen op vergeving van zonden. De mens werd vanuit de wet benaderd als zondaar die vanwege zijn schuld van God gescheiden was en door het offer van Jezus vergeving moest ontvangen.
Rond 1900 bracht de opkomst van de pinksterbeweging opnieuw nadrukkelijk aandacht voor het Koninkrijk van God en daarmee ook voor genezing, bevrijding en de gaven van de Geest. Tegelijkertijd bleef het bestaande verstaan van zonde en verzoening een belangrijke plaats innemen.
Daardoor kwamen verschillende accenten naast elkaar te staan: vergeving van zonden én genezing, bevrijding en de gaven van de Geest. Vanuit mijn perspectief roept dat de vraag op of de jonge wijn van het Koninkrijk volledig tot zijn recht kan komen binnen bestaande theologische kaders.
Het evangelie van het Koninkrijk gaat immers veel verder.
Geen gedeeltelijke, maar volledige verlossing
Paulus beschrijft in Romeinen 8 een verlossing die de hele schepping omvat. De schepping verlangt naar de bevrijding van de vergankelijkheid en wacht op het openbaar worden van de zonen van God:
“…de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God.” (Romeinen 8:21)
Het gaat dus niet alleen om vergeving van afzonderlijke zonden of om redding van een onsterfelijke ziel. Het evangelie verkondigt bevrijding uit de sfeer van zonde, dood en vergankelijkheid en deelname aan het Christus-Leven.
Het Koninkrijk hoeft niet eerst door Jezus bij zijn wederkomst gevestigd te worden. Wij zijn geroepen zichtbaar te maken wat in Christus werkelijkheid is.
Vanuit dat perspectief zijn genezingen geen betekenisvolle reparaties van een lichaam dat uiteindelijk toch verloren gaat. Ze zijn tekenen van het Leven van het Koninkrijk dat zich hier en nu manifesteert.
Van vergeving naar metamorfose
De betekenis van genezing nodigt ons uit om ons verstaan van het evangelie steeds opnieuw te bezien vanuit het Koninkrijk van God.
Wanneer verlossing voornamelijk wordt verstaan vanuit zonde en vergeving, kan de grotere beweging die Paulus beschrijft gemakkelijk uit beeld raken: een overgang van duisternis naar Licht, van dood naar Leven, van de oude werkelijkheid naar de nieuwe schepping.
De mens wordt wakker voor zijn ware Christus-identiteit. Vanuit dat vernieuwde bewustzijn kunnen de vrucht en de gaven van de Geest steeds meer zichtbaar worden. Ook genezing hoort binnen die werkelijkheid thuis: niet als doel op zichzelf, maar als teken van het Koninkrijk en van de uiteindelijke bevrijding van mens en schepping uit de vergankelijkheid.
Vanuit dit perspectief is genezing daarom meer dan tijdelijk ‘oplappen’. De beweging van het evangelie gaat naar de volledige openbaring van het Christus-Leven, totdat alles aan Christus onderworpen is en uiteindelijk God alles in allen zal zijn (1 Korintiërs 15:24-28).
Het Koninkrijk van God is niet slechts een belofte voor later. Het is een werkelijkheid die hier en nu zichtbaar wil worden.
Reflectievragen
- Zie jij genezing vooral als een tijdelijk teken, of als een openbaring van het Koninkrijk van God in het hier en nu?
- In hoeverre wordt jouw beeld van verlossing nog bepaald door een scheiding tussen ziel en lichaam?
- Wat verandert er wanneer je verlossing niet alleen als vergeving, maar als metamorfose van de hele mens gaat verstaan?
Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact met ons op te nemen — we denken graag met je mee.
Samen bouwen aan bewustwording
Wil je helpen om deze boodschap verder te verspreiden? Met een vrijwillige bijdrage ondersteun je ons werk en maak je nieuwe artikelen mogelijk. Elke bijdrage, groot of klein, helpt ons enorm en wordt van harte gewaardeerd.
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze nieuwsbrief.