Een bekende profeet uit charismatisch Nederland deelde onlangs een bericht op Facebook. Toen ik het las, voelde ik meteen: dit raakt precies aan een kernpunt waar het christendom — zoals wij dat vaak kennen — een afslag heeft genomen die verder afvoert van de essentie. Zijn woorden zijn eerlijk, betrokken en oprecht, en tegelijk leggen ze onbedoeld een diepere spanning bloot.
Hij schreef:
Ik ontwaar een nieuwe trend. Eentje die mij zorgen baart.
Steeds meer mensen die onder de indruk zijn van wie Jezus was. Jezus als mijn voorbeeld! Misschien wel een van mijn vele voorbeelden. Zijn leer omarm ik! Wat een profeet! Zijn levensfilosofie intrigeert me! Ik stem daarmee in! Dat voorbeeld wil ik volgen en zo wil ik mijn leven leven!
Ik zal niet liegen. Ik zal niet stelen. Ik zal mijn andere wang toekeren. Ik zal geen kwaad met kwaad vergelden. Ik zal mijn vijand liefhebben. Ik zal naar anderen omzien. Ik zal de onderste weg gaan. Ik zal vergeven. Etc. etc….
Tja, de wereld zou er anders uitzien. Hartstikke mooi toch?!
Jezus is echter zoveel meer als een rolmodel. Zoveel meer als Iemand met wijsheid die je omver blaast. Zoveel meer dan een perfect voorbeeld om te volgen.
Hij is nl niet alleen de Zoon van God, maar Hij is God. Hij is niet enkel een perfect voorbeeld, maar Hij is de Deur. En dat is weer heel wat anders.
Maar laat dat nou de spil, het centrale thema zijn van het Evangelie zoals de bijbel ons dat leert.
Zonder de erkenning van die Waarheid blijft over de boodschap van een natuurlijke Jezus.
Een geweldige boodschap, maar een evangelie zonder kracht. Een evangelie zonder wonderen. En een evangelie zonder vervulling en zonder echte antwoorden. Een evangelie dat ten diepste geen levens veranderd zoals het mij heeft veranderd.
Echt, het baart me zorgen!
Zijn zorg is goed te begrijpen. En toch zit juist in deze woorden een subtiele scheiding die, naar mijn overtuiging, precies blootlegt waar het misgaat: de scheiding tussen “Jezus als voorbeeld” en “Jezus als God”, tussen het natuurlijke en het bovennatuurlijke.
Maar wat als die scheiding zelf voortkomt uit een verduisterd bewustzijn?
Vanuit wat de Bijbel het “denken naar het vlees” noemt, maken we voortdurend onderscheid: dit is natuurlijk, dat is bovennatuurlijk. Dit is menselijk, dat is goddelijk. Maar vanuit Christusbewustzijn valt die scheidslijn weg. Dan blijkt het natuurlijke niet los te staan van het goddelijke, maar er juist de uitdrukking van te zijn. Dan wordt zichtbaar dat alles wat werkelijk is, in wezen natuurlijk is.
Juist omdat dit spanningsveld zo duidelijk naar voren kwam in zijn bericht, kon ik het niet laten om te reageren. Niet om tegen te spreken, maar om het perspectief te kantelen — van scheiding naar eenheid, van afstand naar herkenning.
Mijn reactie luidde als volgt:
Beste …, ik begrijp je zorgen vanuit jouw perspectief, maar ik neem even de vrijheid om het vanuit een ander perspectief te belichten.
Hoe kunnen wij ooit werkelijk als Jezus in deze wereld zijn (1 Johannes 4:17), als we in essentie niet gelijk aan hem zijn? Waarom zei Jezus: Ik ben het Licht der wereld en even later tegen zijn discipelen: jullie zijn het Licht der wereld? En is de essentie van het evangelie niet het koninkrijk van God, door Jezus “het koninkrijk van mijn Vader” genoemd? Waar richt Jezus de aandacht op zichzelf? Ik vermoed dat veel christenen teveel op de godheid van Jezus gericht zijn en hem aanbidden, waardoor de boodschap die hij verkondigde (het koninkrijk van God) er bekaaid afkomt.
Laat ik voorop stellen dat ik in de godheid van Jezus geloof. Maar wat nu als Jezus de mens vertegenwoordigde zoals God ieder mens bedoeld heeft? Dat niet alleen Jezus God is, maar dat ieder mens dat in essentie is? Dat Jezus ons heeft laten zien hoe ieder mens zou kunnen wandelen. Vol van de Geest, volledig in het Licht van Gods heerlijkheid.
Wat mij zorgen baart is dat veel christenen veel te klein van de mens denken. “Hoe de mens denkt, zo is hij” lezen we in Spreuken 23:7. Zolang we denken dat de mens een geredde zondaar is, dan is het evangelie nog steeds juridisch van aard. We moeten dan van de boom van kennis van goed en kwaad blijven eten om het evangelie uit te kunnen leggen, want mensen hebben het offer van Jezus nodig (volgens het OT-principe) omdat ze kwaad waren en ‘goed genoeg’ (nieuw, zo je wilt) voor God moeten worden. Dat kan toch niet de inhoud van het evangelie zijn (ook niet de ene helft)? Volgens mij moeten we het evangelie plaatsen in het kader van Licht en duisternis, waarbij we deze twee niet als equivalenten moeten zien van goed en kwaad (wat helaas wel vaak gebeurd). De mens is verduisterd geraakt in zijn denken, waardoor hij zich niet meer bewust is van wie hij in essentie is (en is gaan handelen, naar wie hij denkt te zijn). Zodra we in het Licht gaan wandelen, gaan onze ogen open en zien we dat we altijd net zo Christus zijn geweest als Jezus van Nazareth (en gaan we daarnaar handelen).
Jezus is voor mij degene die mijn ogen hiervoor geopend heeft, zodat ik vanuit het rijk van de duisternis (de gevangenis) overgeplaatst ben in het koninkrijk van het Licht. Zie Lukas 4:18,19. Op deze manier voorkomen we vermenging van het evangelie van het koninkrijk met het principe van de wet (uit het OT). Vanuit Gods perspectief is iedereen volmaakt, God heeft ons immers volmaakt geschapen (sterker nog, ik geloof dat wij mensen de fysieke uitdrukking van God op aarde zijn). Kan iets wat hij volmaakt heeft geschapen veranderen in het tegenovergestelde? We dreigen ons doel te missen omdat ons bewustzijn verduisterd is geraakt. De blijde boodschap van het koninkrijk is dat we volmaakt zijn en dat we in dat Licht mogen gaan wandelen. Tot zover even. Ben benieuwd of je er wat mee kan. Blessings!
PS Je zegt: “Zonder de erkenning van die Waarheid blijft over de boodschap van een natuurlijke Jezus.”. Wat nu als al het natuurlijke bovennatuurlijk is? Is dat geen mooie samenvatting van het evangelie van het koninkrijk?
Wat hier zichtbaar wordt, is niet zozeer een verschil van geloof in Jezus, maar een verschil in perspectief op de mens.
Waar de één de nadruk legt op het erkennen van Jezus’ unieke goddelijkheid, verschuift de ander de aandacht naar wat die goddelijkheid juist zichtbaar maakt: wie de mens in essentie is.
En precies daar ligt misschien wel de kern van het evangelie van het Koninkrijk — niet dat wij naar God toe moeten groeien, maar dat ons bewustzijn mag ontwaken voor wat altijd al waar is geweest.
Reflectievragen
- Waar leg jij zelf de nadruk: op Jezus als iemand buiten jou, of op het Christus-Leven dat ook in jou zichtbaar wil worden?
- In hoeverre zie jij het evangelie als iets dat jou moet veranderen, of als een openbaring van wie jij in essentie al bent?
- Maak jij (bewust of onbewust) nog onderscheid tussen het ‘natuurlijke’ en het ‘bovennatuurlijke’ in jouw geloofsbeleving? Wat zegt dat over jouw manier van kijken?
- Wat betekent het concreet in jouw dagelijks leven als jij werkelijk gelooft dat jij het “Licht van de wereld” bent?
- Vanuit welk bewustzijn leef jij meestal: dat van tekort en ontwikkeling, of dat van heelheid en vervulling?
Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.
Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.
4 reacties op “Wat baart jou zorgen?”
Mooi antwoord Peter! Waarom wordt de mens toch zo vreselijk ongerust (bang) als er andere visies dan de Westerse verzoeningsvisie verkondigd worden? Die verzoeningsvisie voelt voor mij als een bliksemafleider voor de verkondiging van Jezus’ transformerende onderwijs.
Eerlijk gezegd baart, sinds ik weet dat we leven en bestaan in eenheid met God en met de schepping, mij bijna niets nog zorgen. Wat een bevrijding!
Dank Peter, voor het inzichtelijke wat jou roerde met ons te delen, zo ik dit ook mag ervaren.
• Yeshua van Nazeret is zéker de Zoon van God, zo wij die in Chrisus zijn en wij in Christus dit ook zijn als de Eéngeborene, maar zeker géén God of wel de Bron van alles dat is en zal Zijn in de eeuwen der eeuwen, Amen.
• De Vader is geen wezen, vandaar de Vader ook de Onnoembare is.
• De Vader is géén deur en ook geen huis, maar de weg naar de Vader wees de eerste Eéngeborene Yeshua ons!
• De deur bevind zich in ons hart, die met elke klop van het hart door een ieder geopend kan worden als we het plagiaat-denken loslaten en leren werken als Zoon via de Heilige Geest rechts gezeten van de Vader.
Hart-groet ~ Christus in u en u in Christus,
Guido☆
God, onze Schepper, is volkomen volmaakte liefde, Heilig in Zijn Goddelijke Wezenlijkheid en Mens in Jezus Christus in ons.
Want de wijsheid is het licht van de liefde en de uitstraling van dit licht is werkelijke eeuwige waarheid.