Wat als de betekenis van Pasen verder reikt dan de gebeurtenis die we gedenken en ook zichtbaar wordt als een doorbraak in het hier en nu?
Op Goede Vrijdag gedenken we de kruisiging van Jezus en met Pasen zijn opstanding. Maar deze beweging van kruis naar opstanding raakt ook ons eigen bestaan: iets sterft wat ons gevangen houdt, terwijl het Christus-Leven steeds meer zichtbaar wordt.
Juist in een tijd vol onrust, angst en onzekerheid klinkt daarin bevrijdend nieuws: er is Leven dat sterker is dan de dood.
Paulus spreekt over een opstandingskracht die hier en nu in ons werkzaam is en uiteindelijk heel ons bestaan omvat. Wat begint als ontwaken, beweegt naar de voltooiing waarin het sterfelijke onsterfelijkheid aandoet.
Meer dan een wonder uit het verleden
Wanneer Paulus over opstanding spreekt, gaat het niet alleen om wat er met Jezus is gebeurd, maar ook om de betekenis daarvan voor ons. Hij spreekt over “in Christus” zijn, “met Christus opgewekt zijn”, een “nieuwe schepping” en “leven in de Geest”. Het is taal van participatie: wij worden betrokken in het Christus-Leven.
In Romeinen 6 schrijft Paulus:
“Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen.” (Romeinen 6:4)
En:
“Zo dient ook u uzelf te rekenen als dood voor de zonde, maar levend voor God in Christus Jezus.” (Romeinen 6:11)
Paulus schrijft dit aan mensen die lichamelijk leven. Toch spreekt hij over sterven, begraven worden, opstaan en opnieuw leven. Pasen is daarmee niet alleen een gebeurtenis uit het verleden, maar een werkelijkheid waarin wij hier en nu mogen leren leven.
Wat bedoelt Paulus met ‘dood’?
Zolang we dood alleen opvatten als lichamelijk sterven, verbinden we opstanding vooral met het graf. Maar Paulus gebruikt dood ook als aanduiding van een macht, sfeer en bestaanswijze.
Je kunt dus lichamelijk levend zijn en toch onder de macht van dood leven.
Waar angst, wantrouwen, bitterheid, afgescheidenheid, innerlijke verharding of uitzichtloosheid ons beheersen, is die macht werkzaam. Waar ons bewustzijn verduisterd is en we vooral vanuit overleven reageren, is er biologisch leven, maar nog niet het volle Leven waarover het evangelie spreekt.
Ook in Kolossenzen 3, Galaten 2 en Efeze 2 gebruikt Paulus deze taal. Mensen zijn gestorven, met Christus gekruisigd en levend gemaakt, terwijl hun lichamelijke bestaan doorgaat.
Je hoeft niet te wachten tot je sterft om uit de dood op te staan.
Dat maakt de boodschap van Pasen actueel. Oorlog, polarisatie, eenzaamheid en onzekerheid kunnen het leven donker maken. Veel mensen leven innerlijk nog bij Goede Vrijdag.
Maar juist daar kan iets sterven wat ons gevangen houdt. Niet wijzelf, maar datgene wat ons afsluit voor het volle Leven. Waar het oude denken zijn greep verliest, ontstaat ruimte voor iets nieuws.
Christus is meer dan een naam uit het verleden
Christus is niet de achternaam van Jezus, maar verwijst naar de Gezalfde en naar de werkelijkheid van Gods Leven die de schepping draagt.
In Jezus van Nazareth is deze Christus-werkelijkheid zichtbaar geworden. In hem werd helder wat vaak verborgen blijft: het goddelijke Leven dat de schepping draagt en waarvan wij allen deel uitmaken.
Daarmee komt Pasen dichtbij. Het gaat niet alleen over wat er toen gebeurde, maar ook over wat er nu kan gebeuren: dat we ontwaken voor Christus in ons en zijn opstandingskracht steeds meer zichtbaar wordt in ons bestaan.
Opstanding begint als ontwaken
Je zou daarom kunnen zeggen: opstanding begint als ontwaken.
Niet omdat Christus eerst afwezig was en daarna pas binnenkomt, maar omdat een werkelijkheid die er al is doorbreekt in ons bewustzijn. Vanuit een verduisterd bewustzijn ontwaken we tot Christus-bewustzijn en leren we wandelen in nieuwheid van leven.
De boodschap van Pasen is niet dat duisternis en gebrokenheid er niet zijn, maar dat zij niet het laatste woord hebben. Waar de Christus-werkelijkheid doorbreekt in ons bewustzijn, groeit vertrouwen, gloort hoop, wordt Liefde zichtbaar en wordt de mens van binnenuit vernieuwd.
Pasen is geen herinnering aan wat ooit was, maar een doorbraak van Leven — hier en nu.
Maar daarmee is de betekenis van opstanding nog niet uitgeput. Wat in ons bewustzijn begint, raakt uiteindelijk heel ons bestaan.
Dezelfde Geest maakt ook onze sterfelijke lichamen levend
Paulus blijft niet staan bij innerlijke vernieuwing. De opstandingskracht van Christus heeft uiteindelijk ook betrekking op ons sterfelijke lichaam:
“En als de Geest van Hem Die Jezus uit de doden opgewekt heeft, in u woont, zal Hij Die Christus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door Zijn Geest, Die in u woont.” (Romeinen 8:11)
Dezelfde Geest die Jezus uit de doden heeft opgewekt, is werkzaam in ons. Opstanding begint als ontwaken, maar eindigt daar niet.
In 1 Korinthe 15 beschrijft Paulus de voltooiing:
“Want dit vergankelijke moet onvergankelijkheid aandoen en dit sterfelijke moet onsterfelijkheid aandoen.” (1 Korinthe 15:53)
Zijn verwachting is niet gericht op de vernietiging van Gods schepping, maar op haar transformatie. De opstandingskracht van Christus werkt dwars door vergankelijkheid en sterfelijkheid heen naar Leven en uiteindelijk naar heerlijkheid.
Van dood naar Leven en heerlijkheid
Dit toekomstige perspectief verschuift Pasen niet naar later. Het Leven is nu al begonnen. Paulus spreekt over met Christus opgewekt zijn, over een nieuwe schepping en over wandelen in nieuwheid van leven.
Ontwaken voor onze Christus-identiteit betekent dat de sfeer van dood niet langer het laatste woord krijgt. We leren leven vanuit het Leven dat in Christus zichtbaar is geworden.
Er is een beweging van dood naar Leven en uiteindelijk naar heerlijkheid.
Wat hier en nu begint als ontwaken voor de Christus-werkelijkheid, beweegt naar de voltooiing waarin het vergankelijke onvergankelijkheid aandoet en het sterfelijke onsterfelijkheid.
Pasen gaat daarom over ontwaken én metamorfose.
Uit de sfeer van dood.
Uit de verduistering.
Uit de hopeloosheid.
Uit de angst.
En uiteindelijk naar de transformatie van heel ons bestaan.
Dat is de hoop van Pasen: geen duisternis, geen vergankelijkheid en geen sterfelijkheid heeft uiteindelijk het laatste woord.
Gods Leven is sterker dan de dood.
Met een hartelijke groet en mooie Paasdagen gewenst!
Peter & Petra Overduin
Reflectievragen
- Waar herken jij in je eigen leven de beweging van de sfeer van dood naar nieuw Leven?
- Wat verandert er in jouw kijk op Pasen wanneer opstanding niet alleen iets uit het verleden of de toekomst is, maar een werkelijkheid die hier en nu al begint?
- Wat betekent het voor jou dat de opstandingskracht van Christus uiteindelijk niet alleen je bewustzijn en manier van leven raakt, maar heel je bestaan?
Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact met ons op te nemen — we denken graag met je mee.
Samen bouwen aan bewustwording
Wil je helpen om deze boodschap verder te verspreiden? Met een vrijwillige bijdrage ondersteun je ons werk en maak je nieuwe artikelen mogelijk. Elke bijdrage, groot of klein, helpt ons enorm en wordt van harte gewaardeerd.
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze nieuwsbrief.
2 reacties op “Pasen en jouw doorbraak — wanneer het Leven in jou opstaat”
Prachtig Peter !!
Uit de sfeer van dood.
Uit de verduistering.
Uit de hopeloosheid.
Uit de angst.
Tjonge wat een blijde boodschap Peter en Petra!
Groetjes en geweldige paasdagen!
Dolf en Firdaus