“Wie met tranen zaaien, zullen met gejuich maaien.”
(Psalm 126:5)
De titel van dit artikel vindt zijn oorsprong in Hebreeën 12:4, waar gesproken wordt over het “tot bloedens toe” weerstand bieden in de strijd tegen de zonde.
Dat kan wringen. Is alles niet genade? Is Christus niet alles en in allen?
Alles is genade en niemand valt uiteindelijk buiten Gods bedoeling. Tegelijk is er een weg van bewustwording waarop het Christus-Licht steeds meer zichtbaar wordt in ons leven. Die weg kan gepaard gaan met strijd, weerstand en lijden.
De vraag is niet óf het Koninkrijk van God er is. Het Koninkrijk is hier en nu volledig aanwezig. De vraag is of onze geestelijke ogen ervoor opengaan en of we leren leven vanuit die werkelijkheid.
Jezus gebruikt zelf het beeld van iemand die een toren wil bouwen:
“Want wie van u, die een toren wil bouwen, gaat niet eerst zitten om de kosten te berekenen, of hij de middelen wel heeft om het werk te voltooien?”
(Lukas 14:28)
De weg naar het Licht vraagt om volharding.
Van duisternis naar Licht
In het evangelie komt een beweging van duisternis naar Licht naar voren. Jezus maakt zichtbaar hoe het Christus-Licht doorbreekt in een werkelijkheid die door angst, oordeel en afgescheidenheid wordt gekenmerkt.
In hem wordt zichtbaar wat het betekent om als mens volledig vanuit eenheid met God te leven.
Jezus heeft deze weg in zijn eigen leven zichtbaar gemaakt. Zijn leven laat zien wat het betekent om vanuit het goddelijke Leven te leven en ook midden in lijden en weerstand trouw te blijven aan die werkelijkheid.
Diezelfde beweging raakt ook ons bestaan.
Waar het Christus-Licht ons bewustzijn verlicht, leren we steeds meer vanuit eenheid te zien. Oude patronen van angst, oordeel en afgescheidenheid verliezen hun greep en Christus in ons wordt steeds meer zichtbaar.
De beweging van duisternis naar Licht is daarmee een weg van bewustwording en innerlijke transformatie.
Het Koninkrijk van God: hier en nu
Het Koninkrijk van God is geen werkelijkheid die eerst nog tot stand moet komen. Het is hier en nu volledig aanwezig.
Toch kan die werkelijkheid aan ons zicht onttrokken blijven.
We maken deel uit van een collectief bewustzijn waarin goed en kwaad, angst, tekort en afgescheidenheid diep in ons denken verankerd kunnen zijn. Vanuit dat verduisterde bewustzijn zien we de werkelijkheid van Gods Koninkrijk niet altijd helder.
Niet omdat het Koninkrijk afwezig is, maar omdat onze geestelijke ogen er nog niet volledig voor geopend zijn.
Bevrijding raakt daarom dieper dan uiterlijke gedragsverandering. Zij voltrekt zich als een innerlijke metamorfose: een beweging van duisternis naar Licht.
Vanuit dit perspectief krijgt ook wedergeboorte de betekenis van een daadwerkelijke verandering van bewustzijn.
We ontwaken tot Christus in ons en leren leven vanuit Christus-bewustzijn.
Bevrijding als innerlijke transformatie
Het evangelie raakt niet alleen aan wat aan de buitenkant zichtbaar is, maar ook aan de bron van waaruit wij denken en leven.
Vanuit verduisterd bewustzijn ontstaan patronen die niet passen bij het Leven van het Koninkrijk. Waar het Licht doorbreekt, begint ook ons handelen van binnenuit te veranderen.
Deze overgang voltrekt zich niet altijd zonder strijd.
Oude overtuigingen, angsten en patronen kunnen diep in ons bewustzijn verankerd zijn. Wanneer het Christus-Licht daarop valt, worden ze zichtbaar en kunnen ze hun greep steeds verder verliezen.
Zoals bij een geboorte kan deze beweging gepaard gaan met druk, weerstand en doorbraak.
Soms gaat die weg door diepe strijd heen.
Niet omdat wij het Koninkrijk door onze inspanning moeten bereiken, maar omdat we leren loslaten wat ons verhindert om vanuit die werkelijkheid te leven.
Strijd als weg van volharding
Het Nieuwe Testament spreekt regelmatig over strijd, lijden en volharding:
“Moest de Christus dit niet lijden en zo in Zijn heerlijkheid ingaan?”
(Lukas 24:26)
“In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.”
(Johannes 16:33)
“Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb de loop tot een einde gebracht, ik heb het geloof behouden.”
(2 Timotheüs 4:7)
Deze strijd gaat niet om het verkrijgen van iets wat God ons nog niet heeft gegeven.
Het is de innerlijke weg waarop we leren loslaten wat het Licht bedekt.
Juist wanneer omstandigheden iets anders lijken te vertellen, worden we uitgenodigd om terug te keren naar de werkelijkheid van Gods Koninkrijk.
Strijd krijgt zo de betekenis van volharding: blijven vertrouwen op het Licht, ook wanneer we door duisternis heen gaan.
Eén Geest, één Leven
In onze diepste werkelijkheid worden we vanaf het begin door God gedragen. Alles is in Christus geschapen en bestaat in Hem (Kolossenzen 1:16-17).
Paulus schrijft:
“Eén lichaam en één Geest.”
(Efeziërs 4:4)
Vanuit dit perspectief is er nooit sprake geweest van een werkelijke, ontologische scheiding tussen God en mens.
Wat verduisterd raakt, is ons bewustzijn van die eenheid.
Daardoor kunnen we onszelf ervaren als afgescheiden van God, van de ander en zelfs van onszelf. Maar onze ervaring van scheiding verandert niet de werkelijkheid die ons draagt.
Het Koninkrijk blijft aanwezig, ook wanneer wij het niet zien.
Metanoia: een verandering van bewustzijn
Hier krijgt metanoia — bekering — een diepe betekenis.
Het gaat om een verandering van denken en bewustzijn: van de gezindheid van het vlees naar de gezindheid van Christus.
Wanneer ons bewustzijn uitsluitend wordt bepaald door wat onze zintuigen waarnemen, kan de werkelijkheid van Gods Koninkrijk gemakkelijk aan ons zicht worden onttrokken.
De gezindheid van Christus leert kijken vanuit de werkelijkheid van Gods Koninkrijk.
We leren Christus in ons herkennen en vanuit dat Licht naar onszelf, de ander en de wereld kijken.
Daar begint bevrijding zichtbaar te worden.
Niet alleen in onze binnenwereld, maar ook in de manier waarop we leven.
De weerstand van het collectieve bewustzijn
Deze weg vindt niet plaats in afzondering.
Wij maken deel uit van een collectief bewustzijn. Overtuigingen, angsten en denkpatronen worden niet alleen persoonlijk gevormd, maar ook door de wereld waarin wij leven.
Daarom kan de beweging naar het Licht weerstand oproepen.
Oude overtuigingen, patronen en collectieve denkbeelden verliezen niet altijd zonder strijd hun greep.
Juist daarom vraagt deze weg om volharding.
Niet omdat het Licht ver weg is, maar omdat verduisterde denkpatronen diep geworteld kunnen zijn.
Steeds opnieuw worden we uitgenodigd om te herkennen van waaruit we reageren: vanuit de gezindheid van het vlees of vanuit de gezindheid van Christus.
Van tijdelijke ervaring naar blijvende transformatie
Soms zijn er momenten waarop het bewustzijn plotseling wordt verlicht. Een ervaring van diepe vrede, een plotseling inzicht of een intens besef van Gods aanwezigheid kan ons voor even een andere werkelijkheid laten zien.
Maar een ervaring alleen betekent nog niet dat ons hele bewustzijn blijvend is veranderd.
Werkelijke transformatie vraagt om verankering.
Het is leren blijven staan in de werkelijkheid van Gods Koninkrijk, ook wanneer onze emoties, gedachten of omstandigheden iets anders lijken te zeggen.
Juist daarin krijgt volharding betekenis.
De schrijver van Hebreeën zegt over Jezus:
“Want het paste Hem […] dat Hij de Leidsman van hun zaligheid door lijden heen zou volmaken.”
(Hebreeën 2:10)
Ook in Jezus zien we dat heerlijkheid en lijden elkaar niet uitsluiten.
Van Christus-bewustzijn naar de uiteindelijke voltooiing
De weg van bewustwording stopt niet bij onze persoonlijke ervaring van Christus in ons.
Waar we ontwaken tot Christus-bewustzijn, leren we hier en nu leven vanuit het Licht. Maar de uiteindelijke voltooiing ligt nog voor ons.
Die voltooiing is het Godsbewustzijn: de werkelijkheid waarin God alles in allen zal zijn.
In Jezus werd het goddelijke Leven op unieke wijze zichtbaar en werd de weg naar die voltooiing geopenbaard.
Deze uiteindelijke voltooiing is geen individuele prestatie. Zij heeft een collectieve en kosmische dimensie.
Het Christus-Leven dat nu al in mensen zichtbaar wordt, wijst vooruit naar de werkelijkheid waarin iedere duisternis verdwenen zal zijn en God alles in allen is.
Onze plaats in deze beweging
Onze bijdrage ligt niet in het voortbrengen van het Licht.
Het Licht is er al.
Onze weg is die van bewustwording: steeds opnieuw leren leven vanuit de werkelijkheid die in Christus zichtbaar is geworden.
Iedere keuze om vanuit de gezindheid van Christus te leven, krijgt concreet gestalte in onze omgang met onszelf, met anderen en met de wereld.
Paulus schrijft:
“En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede.”
(Romeinen 8:28)
Ook midden in het lijden kan een weg van bewustwording en bevrijding ontstaan.
Niet omdat lijden op zichzelf goed of noodzakelijk is, maar omdat juist in moeilijke omstandigheden zichtbaar kan worden van waaruit wij leven.
Wat in ons aan het Licht komt, staat bovendien niet los van het geheel. Waar mensen leren leven vanuit Christus-bewustzijn, wordt het Licht ook zichtbaar in hun verhouding tot anderen en tot de wereld om hen heen.
De strijd tegen zonde
De strijd tegen zonde raakt dieper dan alleen ons gedrag.
Zij raakt aan de verduistering van ons bewustzijn, waarin wij leven vanuit een identiteit die bepaald wordt door afgescheidenheid, angst en tekort. Vanuit die bron ontstaan gedachten en handelingen die hun doel missen.
Waar het Christus-Licht doorbreekt, wordt zichtbaar wat ons gevangenhoudt.
Weerstand bieden betekent dan: steeds opnieuw terugkeren naar het Licht en leren leven vanuit de werkelijkheid van Gods Koninkrijk, ook wanneer onze omstandigheden of oude patronen iets anders lijken te vertellen.
“Tot bloedens toe weerstand bieden” wordt zo een indringend beeld voor volharding.
Niet voor een strijd waarmee we Gods liefde of het Koninkrijk moeten verdienen, maar voor het blijven staan in het Licht wanneer de duisternis zich nog nadrukkelijk laat voelen.
Volharding in het Licht
Wanneer we door een periode van lijden gaan, hoeft dat niet te betekenen dat de weg naar het Licht is afgesloten.
Juist midden in moeilijke omstandigheden kan zichtbaar worden wat ons draagt. Daar kan het Christus-Licht steeds dieper in ons bewustzijn doorbreken.
Onze hoop ligt niet in het lijden zelf.
Onze hoop ligt in het Leven dat zelfs midden in het lijden aanwezig blijft.
Paulus schrijft:
“…opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.”
(Romeinen 8:17)
De weg van duisternis naar Licht is daarom geen weg waarmee wij het Koninkrijk proberen te bereiken.
Het Koninkrijk is er al.
Het is de weg waarop onze ogen steeds verder opengaan voor die werkelijkheid en waarop het Christus-Leven steeds meer zichtbaar wordt in ons bestaan.
Daarin krijgt geestelijke strijd haar diepste betekenis:
volharden in het Licht, totdat wat in Christus werkelijkheid is steeds meer zichtbaar wordt in ons leven.
Reflectievragen
- Wat wordt er in jou zichtbaar wanneer je door moeilijke omstandigheden of weerstand heen gaat?
- Kun je het Koninkrijk van God hier en nu herkennen, ook wanneer je uiterlijke omstandigheden iets anders lijken te vertellen?
- Wat betekent het voor jou concreet om te leven vanuit de werkelijkheid van Christus in jou?
Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact met ons op te nemen — we denken graag met je mee.
Samen bouwen aan bewustwording
Wil je helpen om deze boodschap verder te verspreiden? Met een vrijwillige bijdrage ondersteun je ons werk en maak je nieuwe artikelen mogelijk. Elke bijdrage, groot of klein, helpt ons enorm en wordt van harte gewaardeerd.
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze nieuwsbrief.