Over ziekte, genezing en het Koninkrijk van God
Naar aanleiding van de video ‘Kunnen christenen ziekten wegsturen in Jezus’ naam?’, waarin Wilkin van de Kamp spreekt over het verschil tussen genezing en bevrijding, wil ik enkele gedachten delen over ziekte, genezing en Gods wil.
Mocht je de video nog niet gezien hebben, dan is het uiteraard handig om dat eerst te doen.
Van de Kamp zegt in de video:
“Bij genezing is er een afhankelijkheid van wat God wil.”
Daarmee wordt de mogelijkheid opengelaten dat God iemand niet wil genezen, bijvoorbeeld omdat ziekte een bepaald doel zou dienen of omdat het moment van genezing nog niet gekomen is. Maar wat doet zo’n gedachte met ons godsbeeld?
Welke liefdevolle vader zou zijn kind ziek laten wanneer hij de mogelijkheid heeft om het te genezen? Jakobus schrijft:
“Is iemand onder u ziek? Laat hij dan de ouderlingen van de gemeente bij zich roepen en laten die voor hem bidden (…) en het gelovige gebed zal de zieke behouden.” (Jakobus 5:14-15)
Jakobus legt hier de nadruk op gebed en herstel.
Hoe verhouden evangelie en ervaring zich tot elkaar?
We zien in de praktijk dat lang niet iedereen geneest en zoeken naar een verklaring waarom dat zo is. Een mogelijke conclusie is dan dat genezing blijkbaar niet altijd Gods wil is.
Tegelijkertijd kunnen we onze ervaring blijven bezien vanuit de werkelijkheid van het Koninkrijk van God. Wanneer onze praktijk nog niet overeenkomt met wat we bij Jezus en in Handelingen zien, nodigt dat ons uit om dieper te onderzoeken hoe wij het evangelie verstaan en verkondigen.
Daarbij mogen ook onze vertrouwde geloofskaders bevraagd worden. Theologische overtuigingen beïnvloeden immers de manier waarop wij naar ziekte, genezing en de reikwijdte van het evangelie kijken.
Is ziekte natuurlijk of geestelijk?
Een tweede punt is het onderscheid dat vaak wordt gemaakt tussen ziekten met een ‘geestelijke oorzaak’ en ziekten met een ‘natuurlijke oorzaak’. Daarachter ligt vaak een breder dualisme: het natuurlijke wordt tegenover het geestelijke of bovennatuurlijke geplaatst.
Maar de zichtbare en onzichtbare werkelijkheid staan niet los van elkaar. Het zichtbare vindt zijn oorsprong in het onzichtbare. De schepping is geen niet-geestelijke werkelijkheid waar God zo nu en dan bovennatuurlijk in ingrijpt. Alles bestaat vanuit en in de goddelijke werkelijkheid.
Daarom kunnen lichaam, ziel en geest uiteindelijk niet van elkaar worden losgemaakt. Wat zich lichamelijk manifesteert, staat niet buiten de geestelijke werkelijkheid waarvan wij deel uitmaken.
Ziekte kan vanuit dat perspectief worden verstaan binnen de bredere werkelijkheid van een mensheid en schepping die nog onder invloed staan van verduistering, vergankelijkheid en dood. Genezing is daarom meer dan alleen lichamelijk herstel: zij is een manifestatie van heelheid en Leven.
In die zin draagt iedere werkelijke genezing het karakter van bevrijding: het Christus-Leven wordt zichtbaar waar ziekte en vergankelijkheid terrein verliezen.
Jonge wijn vraagt om nieuwe zakken
Ook bij ons denken over genezing geldt het beeld van de jonge wijn en de nieuwe zakken. De boodschap van het Koninkrijk nodigt ons uit om te onderzoeken vanuit welk kader wij ziekte, genezing en Gods handelen verstaan.
Wanneer schuld, angst, oordeel en scheiding ons denken blijven bepalen, heeft dat ook invloed op de manier waarop wij het evangelie verstaan. Jezus’ beeld van jonge wijn en nieuwe zakken nodigt uit tot vernieuwing van ons denken.
Dat betekent nadrukkelijk niet dat de verantwoordelijkheid voor uitblijvende genezing bij de zieke moet worden gelegd. Mensen mogen nooit de boodschap krijgen dat zij niet genezen omdat zij verkeerd denken of te weinig geloof hebben.
De vraag die we onszelf bij de verkondiging en bediening van genezing mogen stellen, is daarom: welke boodschap dragen wij eigenlijk over?
Wanneer ons denken steeds meer wordt vernieuwd vanuit het Koninkrijk, ontstaat ruimte voor die boodschap om vrucht te dragen. De stenen en distels verdwijnen uit de grond en het zaad kan wortelen.
Genezing als teken van de komende heerlijkheid
Het evangelie richt zich niet alleen op onze ‘ziel’, maar op de hele mens. Ook het lichaam deelt in Gods bedoeling met de schepping.
Paulus spreekt daarom niet over een uiteindelijke ontsnapping uit het lichaam, maar over de verheerlijking ervan. De bestemming van de mens is niet lichameloosheid, maar transfiguratie: het vergankelijke wordt bekleed met onvergankelijkheid.
Genezing is vanuit dat perspectief een teken van die werkelijkheid. Waar herstel doorbreekt, wordt iets zichtbaar van het Koninkrijk van God dat hier en nu reeds aanwezig is en uiteindelijk heel de schepping zal omvatten.
Daarom hoeven we onze verwachting niet uitsluitend te laten bepalen door wat we vandaag om ons heen zien. We mogen onze visie blijven richten op Gods bedoeling: Leven, heelheid en uiteindelijk de verheerlijking van mens en schepping.
Reflectievragen
- Wat betekent het voor jou om genezing te zien als een teken van de uiteindelijke verheerlijking van mens en schepping?
- Wordt jouw beeld van Gods wil rond ziekte vooral bepaald door het evangelie of door wat je in de praktijk ziet?
- In hoeverre maak jij nog onderscheid tussen een ‘natuurlijke’ en een ‘geestelijke’ werkelijkheid?
Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact met ons op te nemen — we denken graag met je mee.
Samen bouwen aan bewustwording
Wil je helpen om deze boodschap verder te verspreiden? Met een vrijwillige bijdrage ondersteun je ons werk en maak je nieuwe artikelen mogelijk. Elke bijdrage, groot of klein, helpt ons enorm en wordt van harte gewaardeerd.
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze nieuwsbrief.