Vanaf het begin van zijn bediening verkondigde Jezus in woord en daad het Koninkrijk van God als een huidige realiteit — niet toekomstig, maar aanwezig onder ons en binnenin ons (Lukas 17:21). Hij sprak zelfs over een Koninkrijk dat al vanaf de grondlegging der wereld bestaat (Matteüs 25:34).
Als dat werkelijk zo is, wat hebben kruis en opstanding dan toegevoegd aan het bestaan van dit Koninkrijk?
Jezus zei: “Ik zal over dingen spreken die verborgen waren vanaf de grondlegging van de wereld.” (Matteüs 13:35)
De vraag achter kruis en opstanding
Veel christenen houden zich bezig met het verklaren van wat Jezus door zijn dood en opstanding tot stand gebracht zou hebben. Alsof het ondenkbaar is dat hij “voor niets” gestorven zou zijn.
Maar wat als het doel van kruis en opstanding niet ligt in het bewerken van een verandering buiten ons, maar in het openen van onze ogen? Wat als Jezus door deze weg zichtbaar heeft gemaakt wat altijd al waar was: het Koninkrijk van God hier en nu, en Christus in ons? Wat als Jezus verder niets plaatsvervangend voor ons heeft “geregeld”, waar wijzelf niet toe in staat zouden zijn geweest?
Dan verschuift de focus. Niet langer zoeken naar verklaringen van wat er door kruis en opstanding bewerkstelligd zou zijn, maar zien wat er geopenbaard wordt. Het kruis wordt dan geen oplossing voor een probleem dat binnen de oude wereld speelt, maar een doorbraak van de nieuwe wereld in ons bewustzijn — midden in de duisternis.
Geen plaatsvervanging, maar openbaring
Als Jezus niets in onze plaats heeft “gerepareerd”, verdwijnt ook het idee dat hij wezenlijk anders was dan wij. Dan ontstaat ruimte om te zien wat hij werkelijk openbaarde: dat ieder mens, net als hij, drager is van het goddelijke Christus-leven.
Ieder mens is een expressie van de Eeuwige. Ieder mens is, op dezelfde wijze, drager van Christus. Ieder mens is een zoon of dochter van God.
Wanneer dit besef doorbreekt in ons bewustzijn, wordt zichtbaar waar de zuchtende schepping met reikhalzend verlangen op wacht: dat wij openbaar worden als zonen en dochters van God — niet in theorie, maar in geleefde werkelijkheid.
Het Woord als patroon van leven
“In het begin was het Woord (logos = patroon) en het Woord was bij God en het Woord was God. Dit was in het begin bij God. Alle dingen zijn door hetzelfde patroon gemaakt, en zonder dit patroon is geen ding gemaakt. In alles dat gemaakt is, is het Leven en het Leven is het Licht van de mensen… Dit was het waarachtige Licht, dat komende in de wereld alle mensen verlicht.” (Johannes 1:1-4,9; MV)
Dit Woord — dit goddelijke patroon — leeft in alles en in iedereen. Het Licht dat daaruit voortkomt, verlicht ieder mens. Niet enkelen, niet exclusief, maar universeel.
Het Koninkrijk van God wordt zichtbaar waar dit Licht doorbreekt in ons bewustzijn.
Eén werkelijkheid, geen scheiding
Als wij werkelijk geloven dat God hier en nu alles in allen is, dan vraagt dat om een fundamentele verschuiving in ons bewustzijn. Dan vraagt het om het zien van wie wij altijd al zijn geweest.
Christus in ons is geen uitzondering, maar de waarheid van ieder mens. God wil Zichzelf kennen — in en als ons.
De schepping is in haar diepste wezen incarnatie: het goddelijke dat zichzelf uitdrukt in het zichtbare. All creation is incarnation! Het Licht verlicht ieder mens. Wat wij door een verduisterd bewustzijn als twee zijn gaan zien — God en mens — is in werkelijkheid altijd één geweest.
Er is nooit sprake geweest van werkelijke scheiding. Daarom hoefde er ook niets hersteld te worden. Het wilde alleen gezien worden.
Kruis en opstanding in een nieuw Licht
Om dit te kunnen zien, moeten we anders leren kijken naar kruis en opstanding. Zolang we deze gebeurtenissen beschouwen als bovennatuurlijke ingrepen die een kosmische verandering teweegbrachten, blijft Jezus op afstand staan — als iemand van een andere orde.
Die afstand verhindert dat wij herkennen wie wij zelf zijn.
Maar wanneer kruis en opstanding worden gezien als openbaring — als onthulling van wat altijd al waar was — dan vallen die scheidslijnen weg. Dan wordt zichtbaar dat wat in Jezus zichtbaar werd, ook in ons zichtbaar wil worden.
“God is in Christus de kosmos met zich verzoenende (o.t.t.!) …” (2 Korintiërs 5:19)
Dit is geen afgeronde gebeurtenis in het verleden, maar een doorgaand proces: het ontwaken van bewustzijn waarin zichtbaar wordt dat God en mens nooit gescheiden zijn geweest.
Het is het proces waarin het verborgene zichtbaar wordt. Waarin wij ontdekken dat ieder mens in wezen een Christus-mens is — gezalfd met Gods Geest.
Jij en ik zijn, hier en nu, volledig in deze wereld zoals Jezus dat was (1 Johannes 4:17). De Vader en jij zijn één. Wie jou ziet, heeft de Vader gezien. Jij bent de Weg, de Waarheid en het Leven — niet als ego, maar als uitdrukking van Christus in jou.
Met geopende ogen kijken
Wanneer kruis en opstanding worden verstaan als openbaring van een eeuwige werkelijkheid, verandert ook onze kijk op dood en Leven. Het opent de mogelijkheid om met andere ogen te zien — ogen die niet langer gebonden zijn aan de oude wereld van vergankelijkheid, maar verlicht zijn door het Koninkrijk van God, de nieuwe wereld van onvergankelijkheid en onsterfelijkheid.
Wat zichtbaar wordt, is geen nieuwe werkelijkheid, maar een werkelijkheid die altijd al aanwezig was.
Het vraagt slechts één ding: dat onze ogen opengaan.
“Ik ben gekomen om blinde ogen te openen.” (Lukas 4:19)
Reflectievragen
- Zie jij kruis en opstanding als een gebeurtenis buiten jou, of als een openbaring in jouw bewustzijn?
- Waar ervaar je nog afstand tussen Jezus en jezelf, en wat zegt dat over jouw beeld van Christus in ons?
- Durf je te erkennen dat het Licht van Christus ook in jou volledig aanwezig is?
- Wat verandert er in jouw leven wanneer je uitgaat van eenheid in plaats van scheiding?
- Hoe kan jij vandaag leven vanuit het besef dat het Koninkrijk van God hier en nu realiteit is?
Wil je meer lezen?
Klik dan hier voor het artikel Met geopende ogen kijken naar dood en opstanding van Christus.
Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.
Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.
2 reacties op “Wat gebeurde er werkelijk door kruis en opstanding?”
Hoi Peter, wat wordt er dan met deze tekst bedoeld?
Mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe; blijf hier en waak met Mij. En nadat Hij iets verder gegaan was, wierp Hij zich met het gezicht ter aarde en bad: Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan Mij voorbijgaan. Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt.
– Mattheüs 26:38-39 (HSV)
Laat ik voorop stellen dat de Bijbel volgens mij niet als toetssteen bedoeld is om tot een sluitende theologie te komen. Dus waarom zou je de Bijbel op deze manier gebruiken? Ik vind het belangrijker of iets van binnen resoneert. God gaf ons de heilige Geest die ons in de volle waarheid zou leiden, niet de Bijbel. En we geloven in God als Vader, Zoon en heilige Geest, niet in Vader, Zoon en heilige Bijbel… 😉
Dat gezegd hebbend, is er natuurlijk niets mis mee om na te denken over teksten in de Bijbel, die mogelijk iets anders zeggen dan wat we van anderen lezen en horen of wat we zelf bedenken.
Als ik Matteüs 26:38,39 lees, dan moet ik allereerst denken aan de woorden van Jezus “Wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien” en “De Vader en ik zijn één”.
Als Jezus bid tot zijn Vader, dan moet er dus sprake zijn van een innerlijke conversatie. Er is dus een innerlijke strijd gaande in het binnenste (de ziel; zie vers 38) van Jezus. Vanuit zijn Christus-zijn zag hij het ongetwijfeld aankomen dat het moment waarop ze hem zouden arresteren om hem ter dood te veroordelen steeds dichterbij kwam. Het vlees (ego) wilde hier niet aan en probeerde er onderuit te komen. Dat zou echter betekenen dat hij zijn Christus-zijn zou moeten verloochenen. Het “niet gelijk ik wil, maar wat Gij wilt” kan je ook vertalen met “niet wat mijn ego bedenkt, maar wat jij (de ware Jezus) bedenkt!”. Uiteindelijk koos Jezus ervoor om de vleselijke gevoelens te ‘kruisigen’ en vanuit zijn Christus-zijn te blijven leven, met als gevolg dat hij opgepakt en gekruisigd werd.