De invloed van de christelijke kerk in de samenleving is niet meer vanzelfsprekend. Kerken en gemeenten staan voor de vraag welke plaats zij in een veranderende samenleving innemen en waar hun belangrijkste opdracht ligt.
Dat hoeft op zichzelf geen probleem te zijn. Wanneer herbezinning ertoe leidt dat gelovigen werkelijk worden opgebouwd en toegerust om overal in de samenleving als zonen en dochters van God openbaar te worden, kan juist van daaruit nieuwe invloed ontstaan.
Volgens Paulus ligt daar een belangrijke kernopdracht van de kerk: gelovigen toerusten tot dienstbetoon en zo het lichaam van Christus opbouwen.
“Christus heeft zowel apostelen als profeten gegeven, zowel evangelisten als herders en leraars, om de heiligen (de gelovigen) toe te rusten tot dienstbetoon (aan de samenleving), tot opbouw van het lichaam van Christus (de mensheid; Kolossenzen 3:11b), totdat wij ALLEN de eenheid van het geloof en de volle kennis van de Zoon Gods bereikt hebben, de mannelijke rijpheid, de maat van de wasdom der volheid van Christus.” (Efeziërs 4:11-13)
De kerk is niet het licht van de wereld
De vraag is of de christelijke kerk zich als instituut voortdurend op de samenleving moet richten en over allerlei maatschappelijke kwesties standpunten moet innemen. Ook kunnen we ons afvragen of kerken en gemeenten hun beperkte tijd en energie vooral moeten besteden aan missionaire en diaconale activiteiten voor mensen buiten de kerk.
Niet de christelijke kerk als instituut is het licht van de wereld en het zout van de aarde. Dat zijn de gelovigen: mensen die midden in de samenleving leven en daar het Christus-Leven zichtbaar maken — op hun werk, in de sportschool, in de kroeg, binnen verenigingen, vriendschappen, hobby’s en alle andere verbanden van het dagelijks leven.
De invloed van de kerk op de samenleving loopt daarom allereerst via mensen.
De primaire taak van de kerk is toerusting
Kerken en gemeenten kunnen hun energie daarom in belangrijke mate besteden aan het toerusten van gelovigen. Niet om hen binnen de muren van de kerk te houden, maar juist om hen van daaruit dienstbaar aanwezig te laten zijn in de samenleving.
Wanneer gelovigen groeien tot geestelijke volwassenheid en leren leven vanuit hun Christus-identiteit, zal dat als vanzelf zichtbaar worden in hun omgeving. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd en groeit de mensheid naar volwassenheid.
De kerk is daarmee in de eerste plaats geen organisatie die zelf de samenleving moet veranderen, maar een plaats waar mensen worden toegerust om vanuit het Christus-Leven midden in die samenleving aanwezig te zijn.
Geestelijke volwassenheid begint bij de leiders
Voor Paulus speelt de vijfvoudige bediening daarin een belangrijke rol. Apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraren zijn geen doel op zichzelf, maar dienen de gemeente door gelovigen toe te rusten tot volwassenheid.
Daarbij geldt een belangrijk principe: wie anderen begeleidt in hun geestelijke ontwikkeling, wordt zelf eveneens uitgenodigd om te blijven groeien.
Geestelijke volwassenheid van leiders en de toerusting van gelovigen zijn daarom nauw met elkaar verbonden. Wanneer mensen vanuit het Licht worden toegerust om te groeien naar de volheid van Christus, kan dat ook zichtbaar worden in de samenleving.
Daar ligt voor iedere kerk en gemeente een belangrijke vraag: draagt onze boodschap eraan bij dat mensen vanuit duisternis in het Licht gaan wandelen en groeien naar de volheid van Christus?
Het evangelie heeft zijn kracht niet verloren
Aan het evangelie van God zal het niet liggen. Het evangelie is en blijft een kracht — dynamiet — van God tot behoud voor iedereen die erop vertrouwt (Romeinen 1:16).
Daarom blijft het belangrijk om ons af te vragen of we helder zicht houden op wat dit evangelie inhoudt en of onze verkondiging mensen daadwerkelijk helpt om vanuit dat evangelie te leven.
Herbezinning op onze boodschap is daarbij geen bedreiging, maar kan juist helpen om opnieuw te ontdekken wat de kracht van het evangelie in het leven van mensen betekent.
Terug naar de blijde boodschap van Christus en het Koninkrijk
De blijde boodschap van Christus en het Koninkrijk van God behoort daarom de kern te vormen van de toerusting van gelovigen.
Wanneer onze verkondiging mensen onvoldoende dichter brengt bij het doel dat Paulus in Efeziërs 4 beschrijft — eenheid van geloof, volle kennis van de Zoon van God en volwassenheid tot de maat van de volheid van Christus — is bezinning noodzakelijk.
De vraag is dan hoe onze verkondiging mensen steeds meer kan helpen om vanuit duisternis naar Licht te bewegen en vanuit het Christus-Leven te leven.
De kerk heeft mensen nodig die ontwaken voor wie zij werkelijk zijn en vanuit het Christus-bewustzijn leren leven. Zonen en dochters van God die niet alleen over het Licht spreken, maar zelf in het Licht wandelen.
Dán worden zij het licht van de wereld en het zout van de aarde.
En juist daarin ligt de betekenis van de kerk voor de samenleving.
Reflectievragen
- Zie jij de belangrijkste taak van de kerk vooral in het bereiken van de samenleving, of in het toerusten van mensen die midden in die samenleving leven?
- Waar zie jij in je eigen leven groei naar de volwassenheid en volheid van Christus?
- Hoe kan het Christus-Leven door jou concreet zichtbaar worden op de plaatsen waar je dagelijks bent?
Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact met ons op te nemen — we denken graag met je mee.
Samen bouwen aan bewustwording
Wil je helpen om deze boodschap verder te verspreiden? Met een vrijwillige bijdrage ondersteun je ons werk en maak je nieuwe artikelen mogelijk. Elke bijdrage, groot of klein, helpt ons enorm en wordt van harte gewaardeerd.
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze nieuwsbrief.