Ja, ik bedoel wel dat ik geen moeite heb me het blijven aanpassen van openbaring over iets die ik eerder niet wisten.

Wat je in jouw antwoord gaf ervaar ik het met moeite om in het Nederlands over te schrijven.

Als je ooit in de buurt van Alphen aan den Rijn of bijvoorbeeld Bodegraven, Boskoop of Gouda zou komen, dan ben je welkom om op bezoek bij me thuis te komen of anders kunnen we ergens in die voorgenoemde woonplaatsen afspreken.

Liefde in Christus,

Philip 😉

Hallo Philip, dank voor je uitgebreide reactie!

Even een opmerking vooraf. Je gebruikt in je reactie twee keer het woord ‘helaas’. Dat heeft in het Nederlands een negatieve betekenis in de zin van jammer genoeg. Volgens mij bedoel je de betreffende zinnen juist positief. Klopt dat?

Wat betreft je vragen. Ik geloof inderdaad dat het niet de bedoeling is dat we lichamelijk sterven, maar dat we naar geest, ziel én lichaam tot onze bestemming gaan komen. Bij het begrip “eeuwig leven” (Grieks: aionios zoë) waar we in het NT over lezen, gaat het mijns inziens om het volle leven (zoë) dat we (nu al) mogen leven, gedurende het tijdperk (aionios) dat ons lichaam van vlees en bloed nog niet tot verheerlijking is gekomen. Dat is zolang we nog onderhevig zijn aan tijd en ruimte. Het verheerlijkte lichaam is niet meer ondergeschikt aan tijd en ruimte, dus dan speelt het begrip ‘aioon’ helemaal geen rol meer. In die zin is ‘eeuwig leven’ via een omweg toch ook letterlijk eeuwig. Het tijdelijke tijdperk (aioon) waarin de tijd een rol speelt, gaat vanzelf over in de eeuwigheid, waarin tijd geen rol meer speelt…

Je schrijft dat het begrip ‘eeuwigheid’ geen rol in het gedachtegoed van Paulus speelt. Waarom denk je dat? Paulus gebruikt het begrip ‘aioon’ regelmatig in zijn brieven.

Met het begrip ‘Reformatie’ doel ik op hervorming van de kerk, herstel van het evangelie zoals Jezus en Paulus dat verkondigden. Zoals er 500 jaar geleden ook een Reformatie heeft plaatsgevonden.
Met herstelrecht bedoel ik dat het in het evangelie niet gaat om juridische plaatsvervanging (strafrecht), maar dat het evangelie gericht is op het herstel (wederoprichting) van alle dingen (Hand.3:21).

Heb ik je vragen hiermee beantwoordt?
Zo niet, dan hoor ik het graag.

Zegengroet, Peter Overduin

Vanochtend las ik jouw bericht met enthousiasme want je hebt zeker mijn eigen perspectief behoorlijk uitgedaagd met dit bericht.

Deze afgelopen week heb ik het boek van Julie Ferwerda – namelijk ‘Raising Hell: Christianity’s Most Controversial Doctrine Put Under Fire’ – uitgelezen. Om heel eerlijk te zijn, werd ik ook behoorlijk uit mijn gemakkelijkheid zone via dit boek geplaatst! Voor enkele jaren tot nu toe kwam ik wel tot het inzicht dat de zogenaamde ‘hel’ een enorme mythe en illusie is geweest. Dat kwam voornamelijk door een online voorstelling van Edward William Fudge en zijn boek ‘The Fire That Consumes: A Biblical and Historical Study of the Doctrine of Final Punishment’. Erna ging mijn perspectief naar de zogenaamde ‘voorwaardelijke onsterfelijkheid’ … Dat gaat helaas weer veranderen …

Toen ik nog met institutionele denominationalisme betrokken was, werd de ‘hel’ vaak tegen mezelf en andere medegelovigen gebruikt als een voorwaarde om in de ‘kerk’ – ook een misvertaling van het Griekse woord ‘ekklesia’ – de leiderschap te blijven gehoorzamen.

De afgelopen week kwam ik erachter – via het boek van Julie Ferwerda – dat het Griekse woord ‘aion’ en zijn twee afgeleiden ‘aionios’ en ‘aionion’ niet het Nederlands woord ‘eeuwig’ betekent, maar alleen dan de Nederlands woorden ’tijdperk’ of ‘periode van tijd die niet oneindig/eeuwig is’ betekent. Volgens haar zoektocht naar het Hebreeuwse gedachtegoed en geloofscultuur is onze begrip van ‘eeuwigheid’ niet bij hen terug te vinden. Het is een Griekse gedachtegoed die later via o.a. Tertullianus, Augustinus en Jerome tijdens de geschiedenis geïntroduceerd werden. In het Nederlands zijn de woorden ‘eeuw’ en ‘eeuwig’ af en toe in onze nieuw verbondsgeschriften voor ‘aion’, ‘aionios’ en ‘aionion’ gebruikt. Helaas betekent het woord ‘eeuw’ in onze taal een ’tijdperk’ maar ook een letterlijke honderd jaar, maar het woord ‘eeuwig’ of ‘eeuwigheid’ is echt geen juiste vertaling vanuit de oorspronkelijk nieuw verbondsgeschriften.

In jouw bericht gaf je aan dat het niet de bedoeling is dat we [in deze ’tijdperk’: mijn woorden] lichamelijk zouden sterven, maar dat we voor eeuwig [in deze lichaam: mijn woorden] zouden kunnen/mogen blijven leven. Begrijp ik jou correct met mijn voorgestelde vraag?

Indien ja, dan roept het idee dat we momenteel ‘eeuwig’ zouden kunnen/mogen blijven leven [in onze huidige lichamen: mijn woorden] wel een vraagteken bij me op vanwege dat het begrip ‘eeuwigheid’ niet in het gedachtegoed en geloofscultuur van de apostel Paulus [hij onderschreef wel het Hebreeuwse gedachtegoed en geloofscultuur] terug is te vinden.

In jouw bericht gaf je aan dat het evangelie van het koninkrijk van God niet alleen maar de redding en verlossing van de menselijke geest en ziel reeds gebracht heeft, maar ook hetzelfde voor onze menselijke lichaam reeds gebracht heeft. Begrijp ik dit correct? Wat ik ook via de voorgenoemde auteurs in heb gezien is dat de menselijke ziel de volledige mens omhelst. Zoiets werd ook door het Hebreeuwse gedachtegoed en geloofscultuur onderschreven. De menselijke ziel werd niet door hen gezien als een aparte onderdeel van de volledige mens waar de mens vanuit drie onderdelen – namelijk geest, ziel en lichaam – bestaat. Het gedachtegoed en geloofscultuur van een onsterfelijke ziel apart van een sterfelijke lichaam van de mens werd ook niet door hen onderschreven.

Laatstens, je gaf aan dat het de hoogste tijd was voor een nieuwe Reformatie, maar ook dat het goede nieuws van het koninkrijk van God om herstelrecht draait in plaats van strafrecht. Zie je dat het woord ‘reformatie’ hetzelfde betekenis als het woord ‘herstelling’ heeft of bedoelde je iets anders ermee?

Omdat ik altijd open sta om anders onze geloofsleven in te gaan zien, ben ik benieuwd wat je over mijn reactie denkt en/of voelt.

Liefde in Christus,

Philip 😉