Lieve mensen,

Vorige week zijn wij (Petra en ik) bij de uitgever geweest. Hij was erg enthousiast over ons manuscript en ziet duidelijke inhoudelijke potentie voor een uitgave binnen het huidige theologische landschap. Na afloop van een inspirerend gesprek hadden we een deal.

Dat betekent dat God alles in allen – Het evangelie als metamorfose in het najaar van 2026 zal verschijnen.

Voor mij persoonlijk voelt dit als de bekroning van een zoektocht van ruim 35 jaar. Het daadwerkelijke schrijfproces heeft zich vooral in de achterliggende maanden voltrokken, maar de zoektocht die eraan voorafging duurt al tientallen jaren. Jaren van onderzoeken, studeren, bidden, worstelen, denken rondom één centrale vraag: waar draait het nu werkelijk om in het evangelie? In dat zoeken ben ik steeds meer gaan ontdekken hoe groots, hoopvol en allesomvattend het goede nieuws van Christus is.

In het boek God alles in allen probeer ik Paulus opnieuw te lezen — niet vanuit een juridisch kader van schuld en straf, maar vanuit een weg van bewustwording, innerlijke vernieuwing en groei naar het volle Leven in het koninkrijk van God. Een werkelijkheid die hier en nu al volledig aanwezig is, maar waar onze geestelijke ogen doorgaans nog voor gesloten zijn. Door een bijzondere geestelijke ervaring begin 2020 werd de sluier bij mij even opgelicht. Hierdoor ben ik gaan zien dat het evangelie draait om bewustwording van en deelname aan deze nieuwe werkelijkheid, die uiteindelijk zal uitlopen op de voltooiing van de hele schepping, waarin “God alles in allen” zal zijn. Een werkelijkheid waarvan niets en niemand zal worden uitgesloten!

Ruim twee maanden geleden stuurden we een bericht rond dat we met het manuscript bezig waren en vroegen we of mensen wilden meelezen. Dat hebben verschillende mensen gedaan. Naast veel waardevolle feedback kregen we ook iets anders terug: enthousiasme. Mensen noemden het rijk, verdiepend, vernieuwend, hoopgevend en soms ook confronterend. Een terugkerend punt was wel dat het boek op sommige plekken nog wat academisch is — iets waar we samen met de uitgever nog aan gaan werken, zodat het toegankelijker wordt voor een bredere groep lezers.

Er zit alleen ook een praktische kant aan dit verhaal

De kosten voor redactie, vormgeving, opmaak, de eerste druk en bijkomende zaken zoals een boekpresentatie komen uit op ongeveer € 5.000 incl. btw. In onze huidige omstandigheden kunnen wij deze kosten niet zelf geheel dragen.

Daarom starten we een crowdfunding actie. Als je gelooft in dit project, in de boodschap van dit boek, en graag wilt helpen om dit mogelijk te maken, zouden we enorm dankbaar zijn voor een financiële bijdrage — groot of klein.

We ervaren het inmiddels niet meer als “ons” project alleen. Het voelt alsof de tijd rijp is voor dit boek. In een wereld vol onrust, verdeeldheid en dreiging merken we dat veel mensen op zoek zijn naar een groter verhaal dat opnieuw samenbindt — een visie op de werkelijkheid die helpt begrijpen waar we als mensheid doorheen gaan en tegelijk hoop geeft voor de toekomst. Misschien zijn de spanningen en crises van deze tijd inderdaad wat Paulus “barensweeën” noemt: tekenen van een wereld die onderweg is naar een diepere geboorte. Juist daarom verlangen we ernaar dat dit boek gedeeld kan worden met mensen die zoeken naar hoop, verdieping en een ruimer zicht op het evangelie en Gods bedoeling met de schepping.

Als je wilt bijdragen, kun je dat doen via de onderstaande link.
Bij een donatie van € 75 of meer ontvang je t.z.t. een exemplaar van het boek én een uitnodiging voor de boekpresentatie.

Klik hier voor de betaallink

Dank jullie wel voor alle betrokkenheid, bemoedigingen, meelezen en gesprekken tot nu toe. We waarderen dat enorm.

Met een hartelijke groet,
Peter & Petra Overduin

PS Mocht je naar aanleiding van dit bericht met ons in gesprek willen gaan over het boek, de inhoud of de achterliggende zoektocht, dan ben je van harte welkom om contact met ons op te nemen via de contactpagina.

Op de hoogte blijven

Wil je op de hoogte blijven van de ontwikkelingen rondom het boek, nieuwe blogs, fragmenten of informatie over de boekpresentatie?

Meld je dan hieronder aan voor onze infomail / blog.

Als dat werkelijk zo is, wat hebben kruis en opstanding dan toegevoegd aan het bestaan van dit Koninkrijk?

Jezus zei: “Ik zal over dingen spreken die verborgen waren vanaf de grondlegging van de wereld.” (Matteüs 13:35)

De vraag achter kruis en opstanding

Veel christenen houden zich bezig met het verklaren van wat Jezus door zijn dood en opstanding tot stand gebracht zou hebben. Alsof het ondenkbaar is dat hij “voor niets” gestorven zou zijn.

Maar wat als het doel van kruis en opstanding niet ligt in het bewerken van een verandering buiten ons, maar in het openen van onze ogen? Wat als Jezus door deze weg zichtbaar heeft gemaakt wat altijd al waar was: het Koninkrijk van God hier en nu, en Christus in ons? Wat als Jezus verder niets plaatsvervangend voor ons heeft “geregeld”, waar wijzelf niet toe in staat zouden zijn geweest?

Dan verschuift de focus. Niet langer zoeken naar verklaringen van wat er door kruis en opstanding bewerkstelligd zou zijn, maar zien wat er geopenbaard wordt. Het kruis wordt dan geen oplossing voor een probleem dat binnen de oude wereld speelt, maar een doorbraak van de nieuwe wereld in ons bewustzijn — midden in de duisternis.

Geen plaatsvervanging, maar openbaring

Als Jezus niets in onze plaats heeft “gerepareerd”, verdwijnt ook het idee dat hij wezenlijk anders was dan wij. Dan ontstaat ruimte om te zien wat hij werkelijk openbaarde: dat ieder mens, net als hij, drager is van het goddelijke Christus-leven.

Ieder mens is een expressie van de Eeuwige. Ieder mens is, op dezelfde wijze, drager van Christus. Ieder mens is een zoon of dochter van God.

Wanneer dit besef doorbreekt in ons bewustzijn, wordt zichtbaar waar de zuchtende schepping met reikhalzend verlangen op wacht: dat wij openbaar worden als zonen en dochters van God — niet in theorie, maar in geleefde werkelijkheid.

Het Woord als patroon van leven

“In het begin was het Woord (logos = patroon) en het Woord was bij God en het Woord was God. Dit was in het begin bij God. Alle dingen zijn door hetzelfde patroon gemaakt, en zonder dit patroon is geen ding gemaakt. In alles dat gemaakt is, is het Leven en het Leven is het Licht van de mensen… Dit was het waarachtige Licht, dat komende in de wereld alle mensen verlicht.” (Johannes 1:1-4,9; MV)

Dit Woord — dit goddelijke patroon — leeft in alles en in iedereen. Het Licht dat daaruit voortkomt, verlicht ieder mens. Niet enkelen, niet exclusief, maar universeel.

Het Koninkrijk van God wordt zichtbaar waar dit Licht doorbreekt in ons bewustzijn.

Eén werkelijkheid, geen scheiding

Als wij werkelijk geloven dat God hier en nu alles in allen is, dan vraagt dat om een fundamentele verschuiving in ons bewustzijn. Dan vraagt het om het zien van wie wij altijd al zijn geweest.

Christus in ons is geen uitzondering, maar de waarheid van ieder mens. God wil Zichzelf kennen — in en als ons.

De schepping is in haar diepste wezen incarnatie: het goddelijke dat zichzelf uitdrukt in het zichtbare. All creation is incarnation! Het Licht verlicht ieder mens. Wat wij door een verduisterd bewustzijn als twee zijn gaan zien — God en mens — is in werkelijkheid altijd één geweest.

Er is nooit sprake geweest van werkelijke scheiding. Daarom hoefde er ook niets hersteld te worden. Het wilde alleen gezien worden.

Kruis en opstanding in een nieuw Licht

Om dit te kunnen zien, moeten we anders leren kijken naar kruis en opstanding. Zolang we deze gebeurtenissen beschouwen als bovennatuurlijke ingrepen die een kosmische verandering teweegbrachten, blijft Jezus op afstand staan — als iemand van een andere orde.

Die afstand verhindert dat wij herkennen wie wij zelf zijn.

Maar wanneer kruis en opstanding worden gezien als openbaring — als onthulling van wat altijd al waar was — dan vallen die scheidslijnen weg. Dan wordt zichtbaar dat wat in Jezus zichtbaar werd, ook in ons zichtbaar wil worden.

“God is in Christus de kosmos met zich verzoenende (o.t.t.!) …” (2 Korintiërs 5:19)

Dit is geen afgeronde gebeurtenis in het verleden, maar een doorgaand proces: het ontwaken van bewustzijn waarin zichtbaar wordt dat God en mens nooit gescheiden zijn geweest.

Het is het proces waarin het verborgene zichtbaar wordt. Waarin wij ontdekken dat ieder mens in wezen een Christus-mens is — gezalfd met Gods Geest.

Jij en ik zijn, hier en nu, volledig in deze wereld zoals Jezus dat was (1 Johannes 4:17). De Vader en jij zijn één. Wie jou ziet, heeft de Vader gezien. Jij bent de Weg, de Waarheid en het Leven — niet als ego, maar als uitdrukking van Christus in jou.

Met geopende ogen kijken

Wanneer kruis en opstanding worden verstaan als openbaring van een eeuwige werkelijkheid, verandert ook onze kijk op dood en Leven. Het opent de mogelijkheid om met andere ogen te zien — ogen die niet langer gebonden zijn aan de oude wereld van vergankelijkheid, maar verlicht zijn door het Koninkrijk van God, de nieuwe wereld van onvergankelijkheid en onsterfelijkheid.

Wat zichtbaar wordt, is geen nieuwe werkelijkheid, maar een werkelijkheid die altijd al aanwezig was.

Het vraagt slechts één ding: dat onze ogen opengaan.

“Ik ben gekomen om blinde ogen te openen.” (Lukas 4:19)

Reflectievragen

• Zie jij kruis en opstanding als een gebeurtenis buiten jou, of als een openbaring in jouw bewustzijn?
• Waar ervaar je nog afstand tussen Jezus en jezelf, en wat zegt dat over jouw beeld van Christus in ons?
• Durf je te erkennen dat het Licht van Christus ook in jou volledig aanwezig is?
• Wat verandert er in jouw leven wanneer je uitgaat van eenheid in plaats van scheiding?
• Hoe kan jij vandaag leven vanuit het besef dat het Koninkrijk van God hier en nu realiteit is?

Wil je meer lezen?
Klik dan hier voor het artikel Met geopende ogen kijken naar dood en opstanding van Christus.

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.

Ha Reinier,

Met veel herkenning heb ik je nieuwe boek Het einde van de hel gelezen en dan met name de argumenten tegen het bestaan van een eeuwige hel. Wat een geweldig perspectief dat uiteindelijk niemand zal worden afgeschreven!

Wat ik lastig vind aan je boek is dat je een juridische vorm van gerechtigheid als uitgangspunt lijkt te nemen, waardoor je tot de idee komt dat er na de dood (in het hiernamaals) nog sprake zou zijn van een herstelproces voor daders en slachtoffers, waarbij alle misstanden alsnog beleden, vergeven en goedgemaakt moeten worden, zodat er uiteindelijk (juridische) gerechtigheid zal geschieden.

Voor mij gaat het bij gerechtigheid meer om heelheid en shalom. Dat is wat zowel daders als slachtoffers nodig hebben en uiteindelijk is iedere dader ook een slachtoffer van de verduisterde wereld waarin we nu nog leven en ieder slachtoffer is ook een dader, want wie maakt er geen misstappen? Het verduisterde systeem van denken in goed en kwaad (eten van de verkeerde boom) is de oorzaak van alle ellende in de wereld en zolang we in goed en kwaad denken en juridische gerechtigheid blijven najagen zal de ellende en narigheid mijns inziens blijven bestaan. Het komt neer op symptoombestrijding. We zullen verlost moeten worden van de oorzaak (ons denken in goed en kwaad, waardoor we juridische gerechtigheid nastreven). We zullen uit de gevangenis van deze verduisterde wereld verlost moeten worden en in het Licht gebracht moeten worden. Blinde ogen zullen open moeten gaan, zodat gebrokenen (wie is dat niet?) herstel ontvangen en in vrijheid gaan leven. Dat was de missie van Jezus die in Lukas 4:18-19 staat beschreven. Jezus heeft het nergens over juridische gerechtigheid. Verzoening door voldoening kwam niet in zijn theologische woordenboek voor…

Voor mij komt het goede nieuws van het Koninkrijk hierop neer dat we volledig verlost worden vanuit de staat van bewustzijn waarin we alles vanuit goed/kwaad-denken benaderen (het z.g. rijk van de duisternis) en overgebracht worden in een staat van bewustzijn die we het Koninkrijk van het Licht noemen. Dat is volgens mij de overgang die Paulus beschrijft in 2 Korintiërs 5:16-17. In die staat van Christus-bewustzijn (“in Christus” zijn) kennen we niemand meer naar het vlees. Al het oude is dan voorbijgegaan en het nieuwe is gekomen. Ons bewustzijn zal dan (door het Christus-Licht, dat nu nog grotendeels bedekt is) verlicht/gereinigd zijn van alle ellende en narigheid die we vanuit een verduisterd bewustzijn met elkaar hebben gecreëerd. Het is volgens mij de bedoeling dat dit hier en nu gebeurt en niet in een hiernamaals. Dit proces van “verzoening” dat nog steeds gaande is (“God is immers in Christus de kosmos met zich verzoenende”; o.t.t.) begint met individuen, maar hoe sterker het Christus-Licht gaat schijnen, hoe meer ook het collectieve bewustzijn verlicht/gereinigd zal worden, waardoor de duisternis uiteindelijk (mogelijk in een punt des tijds) volledig zal verdwijnen.

Ik beleef geregeld momenten waarop ik in die verlichte staat van (Christus-)bewustzijn ben. Daar ervaar ik de Liefde en de vrede (die alle verstand te boven gaat) zo sterk dat er geen boosheid, frustratie, nare herinneringen, verdriet meer in mij opkomen en ik iedereen oprecht, onvoorwaardelijk en vol overgave kan liefhebben. Die momenten zie ik als het voorportaal van het Koninkrijk van God. Als iedereen hier en nu blijvend in deze staat van bewustzijn komt, is er geen herstelproces in het hiernamaals meer nodig. Alle tranen zijn dan namelijk van onze ogen gewist. Alle nare herinneringen – die zich alleen binnen het verduisterde bewustzijn (het z.g. rijk van de duisternis) bevinden – verdwijnen in het Licht van Gods Liefde als sneeuw voor de zon.

De BDE’s bevestigen de bovengenoemde visie. De meeste mensen die tot op heden een BDE hebben meegemaakt, waren op het moment van de BDE in een verduisterde staat van bewustzijn. Eenvoudigweg omdat de hele mensheid daar nog in verkeerd. Hoewel er steeds meer mensen zijn die momenten worden opgetild in het Christusbewustzijn, zijn er voor zover ik weet nog geen mensen die daar al volledig 24/7 in wandelen. Volgens mij kan dat pas zodra er een bepaalde ‘massa’ (aan Licht) bereikt is; het verduisterde collectief oefent namelijk een tegenkracht (anti-Christus) uit. Dit verklaart de ervaring van een donkere tunnel die naar het Licht leidt. Het gaat hier om het verduisterde bewustzijn (waarin men zich bevond op het moment dat de BDE begon), van waaruit men richting het Licht gaat. De nare herinneringen en het leven dat aan hen voorbij gaat, speelt zich af in die donkere tunnel. Eenmaal in het Licht gekomen beginnen de ‘paradijselijke’ ervaringen, zonder kwellingen vanuit het verduisterde verleden. Na de BDE komt men terug in de verduisterde wereld, waarbij het individuele bewustzijn meer verlicht is dan voor de BDE. Dit verklaart dat men geen (of veel minder) angst kent en dat men de wereld om hen als ‘lichter’ waarneemt/ervaart. Zo binnen (bewustzijn), zo buiten (onze buitenwereld).

Persoonlijk geloof ik dat de collectieve doorbraak naar deze ‘nieuwe hemel’ en ‘nieuwe aarde’ hier en nu dichterbij is dan we durven dromen. Ik ben van mening dat zodra we de werkelijke diepte van het evangelie weer gaan begrijpen (zoals in de tijd van Jezus door zijn verkondiging het geval was) – en als gevolg hiervan er weer Licht in het collectieve bewustzijn van de mensheid gaat schijnen – het een kwestie van tijd zal zijn, voordat de ‘duisternis’ zich gewonnen zal geven. Het hele nieuwe testament getuigt van deze verwachting. “Deze generatie zal het meemaken”, zei Jezus. Dat wat destijds op kleine schaal is gebeurd, staat nu voor de hele mensheid te gebeuren. Dit zie ik als het goede nieuws van het Koninkrijk. En ik geloof dat de huidige generatie het mee gaat maken.

Ik ben benieuwd of je mijn gedachtegang kunt volgen en of je er iets mee kan.

Blessings!
Peter Overduin

PS Delen van dit bericht via social-media (via de onderstaande links) wordt bijzonder gewaardeerd!

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.

Een fundamenteel misverstand

Het begrip verzoening is misschien wel het meest misverstane concept binnen de christelijke kerk. Vaak wordt geleerd dat Jezus tweeduizend jaar geleden door een eenmalige daad aan het kruis de verzoening tussen God en de wereld tot stand bracht en daarmee de wet vervulde, zodat wij gerechtvaardigd zouden zijn. Deze benadering heeft het evangelie echter van zijn kracht beroofd.

Zolang gerechtigheid nog verbonden blijft aan de wet — en dat is het geval zolang we geloven dat Jezus plaatsvervangend voor ons de wet heeft vervuld — maken we ‘Christus in ons’ inactief. Daarmee plaatsen we onszelf buiten de genade, zoals Paulus scherp stelt:

“Gij maakt Christus inactief (katargeo), als gij door de wet gerechtigheid verwacht; buiten de genade zijt gij gevallen.” (Galaten 5:4)

Genade als bevrijding in het hier en nu

De genade van Christus is geen toekomstige belofte, maar een werkelijkheid van het hier en nu. Zij is gericht op volledige bevrijding — naar geest, ziel én lichaam — van de macht van zonde en dood die de schepping gevangen houdt. Deze staat van gebondenheid is het gevolg van een bewustzijn dat gevormd is door de kennis van goed en kwaad, oftewel een leven in duisternis.

Dat deze bevrijding zo weinig zichtbaar is onder christenen, ligt niet aan een gebrek aan kracht van het evangelie, maar aan de boodschap die verkondigd wordt. Hierdoor wordt ‘Christus in ons’ buiten werking gesteld. En waar Christus niet actief is, blijft bevrijding uit.

Verzoening als bewustwording van een bestaande eenheid

Verzoening gaat niet over het herstellen van een verbroken relatie tussen God en mens, alsof God Zich zou hebben teruggetrokken. In de vleeswording heeft God Zich juist volledig met de mensheid vereenzelvigd.

Verzoening betekent daarom dat God Zichzelf opnieuw tot bewustzijn brengt in en door de mens. Het is het proces waarin duisternis wijkt voor Licht, waarin wij ontwaken tot de werkelijkheid van het Koninkrijk van God — hier en nu — en ontdekken dat Christus altijd al in ons aanwezig was.

Zoals geschreven staat over Christus:

“Het waarachtige licht, dat ieder mens verlicht, was komende in de wereld.” (Johannes 1:9)

De bediening van verzoening

Het bekende gedeelte uit de Bijbel over verzoening, 2 Korintiërs 5:18-20, wordt vaak gelezen vanuit een juridisch kader. Maar gelezen vanuit het perspectief van bewustzijn en het Koninkrijk, spreekt het een andere taal:

“18 En dit alles is uit God, die in Christus ons (degenen aan wie Paulus schrijft) met Zich verzoend heeft en ons (idem) de bediening der verzoening gegeven heeft, 19 welke immers hierin bestaat, dat God in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende is (o.t.t.), door hun de val (in bewustzijn) niet toe te rekenen, en het Woord (logos) der verzoening (“Er zij Licht!”; Christus) in ons (degenen aan wie Paulus schrijft) te leggen. 20 Wij zijn dus gezanten van Christus, alsof God door ons (idem) oproept: laat u met God verzoenen.”

Paulus spreekt hier tot mensen die al tot bewustzijn zijn gekomen van ‘Christus in ons’. Zij leven niet langer in afgescheidenheid, maar in de realiteit van het Koninkrijk. Juist daarom wordt aan hen de bediening der verzoening toevertrouwd.

Verzoening is geen afgeronde gebeurtenis, maar een doorgaand proces. God is in Christus de wereld (kosmos) met Zichzelf aan het verzoenen — een beweging waarin het Licht steeds verder doorbreekt in het bewustzijn van de mensheid. Deze beweging gaat door totdat de hele schepping leeft vanuit deze eenheid.

Christus in ons als drijvende kracht

De verzoening wordt niet van buitenaf opgelegd, maar van binnenuit gerealiseerd. ‘Christus in ons’ is de hoop op heerlijkheid — de levende kracht waardoor het Koninkrijk zichtbaar wordt.

Wie ontwaakt is tot dit bewustzijn, is zich bewust van het Woord van verzoening in zich: het scheppende spreken van God — “Er zij Licht.” In hen is het Licht opgegaan, en door hen heen breekt het door naar anderen.

Daarom zijn zij gezanten van Christus: niet om een boodschap van afstand te verkondigen, maar om mensen te wekken tot het besef van wat al waar is — de eenheid met God in het hier en nu.

Leven als licht in de wereld

“Laat zo uw (Christus-) licht schijnen voor de mensen.” (Matteüs 5:16)

“… waaronder gij schijnt als lichtende sterren in de wereld.” (Filippenzen 2:15)

Dit is de roeping: leven vanuit het Licht, zodat anderen het Licht herkennen. Niet door inspanning, maar door openbaring. Niet door religie, maar door bewustzijn. Hier en nu wordt het Koninkrijk zichtbaar — in en door mensen waarin ‘Christus in ons’ actief is geworden.

Reflectievragen

• Leef jij vanuit het besef dat ‘Christus in jou’ een huidige werkelijkheid is, of blijft het voor jou een toekomstig idee?
• Waar merk je dat jouw bewustzijn nog gevormd wordt door duisternis in plaats van Licht?
• Zie je verzoening als iets dat al voltooid is buiten jou, of als een proces dat in jou gaande is?
• Op welke manier krijgt het Koninkrijk van God in jouw dagelijks leven concreet gestalte?
• Hoe laat jij het Licht van Christus door jou heen zichtbaar worden voor anderen?

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.

Click here for the English version of part 2.

Het oude verbond: leven vanuit goed en kwaad

Het oude verbond is geworteld in het denken in goed en kwaad. De wet van Mozes bepaalde wat goed was en wat kwaad was, en schreef voor welk offer nodig was wanneer de wet werd overtreden om vrijspraak te ontvangen. Dit wettische, religieuze systeem vormt voor veel ‘Bijbelgetrouwe’ christenen nog altijd het fundament onder hun begrip van het evangelie.

Binnen dat kader verklaart Gods wet de mens schuldig en wordt Jezus gezien als het zondoffer dat nodig is om vrijspraak van die schuld te ontvangen. Zo blijft het denken gevangen binnen een juridisch systeem van schuld en vrijspraak, waarin het evangelie wordt teruggebracht tot een oplossing voor zonde.

De vermenging van oud en nieuw

Wanneer “verzoening door voldoening” als kern van het evangelie wordt gezien, ontstaat er een vermenging van het oude en het nieuwe verbond. Het nieuwe verbond richt zich niet op het reguleren van goed en kwaad, maar op het doorbreken van het Licht van Christus dat de duisternis verdrijft.

Deze vermenging ontstaat doordat Licht en duisternis worden geïnterpreteerd als goed en kwaad. Daarmee wordt het wezenlijke onderscheid uitgewist. Het gevolg is dat het wettische (religieuze) systeem van het oude verbond in stand blijft, terwijl het evangelie juist bedoeld is om ons daaruit te bevrijden.

De betekenis van duisternis

Om dit te doorbreken, is het essentieel om te zien dat duisternis op zichzelf niet kwaad is. Duisternis was er al vóór de mens bestond:

“De aarde nu was woest en ledig, en duisternis lag over de watervloed…” (Genesis 1:2-3)

Duisternis behoort tot de zichtbare, tastbare werkelijkheid van de schepping. Waar materie is, is ook begrenzing — en daarmee duisternis. Licht dringt niet onbeperkt door materie heen, waardoor de fysieke wereld vanzelf gepaard gaat met een zekere mate van duisternis.

Materie is echter niet kwaad. Voor duisternis geldt hetzelfde. De duisternis die met het aardse bestaan gepaard gaat, heeft wel invloed op ons bewustzijn. Daardoor zijn wij dualistisch gaan denken. En vanuit dat denken in goed en kwaad zijn wij ook goed en kwaad gaan voortbrengen.

Binnen dat kader werd de wet noodzakelijk: niet als ultieme oplossing, maar als tijdelijke ordening om het leven leefbaar te houden. Het wettische (religieuze) systeem functioneert zolang het bewustzijn verduisterd is.

“De wet is dus onze tuchtmeester (leerschool) geweest tot Christus, opdat wij uit geloof gerechtvaardigd zouden worden. Maar nu het geloof gekomen is, staan wij niet meer onder de tuchtmeester.”

In het Grieks wordt hier het woord paidagōgos gebruikt: iemand die een kind begeleidt en opvoedt totdat het volwassen wordt. Het gaat dus om iets tijdelijks, niet om een einddoel.

Paulus zegt hier dat de wet binnen een bepaald stadium van bewustzijn — als ordening en begrenzing — functioneert, maar de wet is voor Paulus niet de uiteindelijke realiteit. Zodra het Christus-bewustzijn doorbreekt, verliest die ‘leerschool’ zijn functie.

Gods perspectief: bevrijding in plaats van regulering

God is niet gericht op het reguleren van de wereld van goed en kwaad waarin wij leven. Hij houdt Zich niet bezig met wet, schuld, straf of vergeving zoals wij die begrijpen. Dat zijn categorieën die voortkomen uit het menselijke, verduisterde denken.

Het is de mens — en vaak ook de kerk — die daarin verstrikt blijft. Maar Gods verlangen ligt niet in het beheren of herstellen van die verduisterde werkelijkheid, maar in het bevrijden ervan.

Die bevrijding vindt plaats doordat het Licht van Christus doorbreekt in onze duisternis. Dat Licht is in ieder mens aanwezig, maar wordt bedekt door een wettische manier van denken.

Zolang het evangelie van Christus vermengd blijft met het oude denken dat gericht is op goed en kwaad, blijft dat Licht verborgen. Het blijft “onder de korenmaat” en krijgt geen ruimte om onze werkelijkheid te verlichten.

De noodzaak van een zuiver evangelie

Daarom is het van groot belang dat het evangelie wordt losgemaakt van het wettische systeem van “verzoening door voldoening”. De jonge wijn van het Koninkrijk vraagt om nieuwe zakken.

Alleen waar deze vermenging wordt losgelaten, ontstaat ruimte voor het Licht om door te breken. En waar het Licht verschijnt, verdwijnt de duisternis niet door strijd, maar vanzelf.

De werken van de duisternis lossen op waar het Licht zichtbaar wordt, en de vrucht van de Geest komt daar als vanzelf tot uitdrukking.

Waar je je aandacht op richt, groeit

Wat aandacht krijgt, groeit. Wanneer de focus ligt op het bestrijden en reguleren van kwaad, blijft het kwaad centraal staan en wordt het in stand gehouden.

Maar waar de aandacht gericht wordt op het Licht, komt het Licht tevoorschijn en verdwijnt de duisternis vanzelf.

Daar ligt de kern van het evangelie van het Koninkrijk: niet het beheersen van duisternis, maar het zichtbaar worden van het Licht — hier en nu.

Reflectievragen

• Waar merk jij dat jouw geloof nog gevormd wordt door denken in goed en kwaad?
• Wat betekent het voor jou dat duisternis niet hetzelfde is als kwaad?
• Hoe beïnvloedt jouw focus wat zichtbaar wordt in jouw leven?
• Waar nodig jij het Licht van Christus uit om door te breken in jouw bewustzijn?
• Wat betekent het concreet om te leven vanuit het Koninkrijk (hier en nu)?

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.

De oorsprong: Geest, duisternis en Licht

De verhaallijn van de Bijbel begint niet bij goed en kwaad, maar bij Geest, duisternis en Licht. Het gaat over God als Geest die als het Licht der wereld — de Christus — incarneert in de fysieke schepping. Liefde wil niet abstract blijven, maar concreet, tastbaar en zichtbaar worden in het hier en nu.

Het gaat om het Koninkrijk van God: een werkelijkheid van vrede, vreugde en gerechtigheid — van heelheid — waarin mensen in harmonie samenleven. God openbaart Zichzelf door de mensheid heen. Het evangelie is geworteld in het mysterie van eenheid: er is geen wezenlijke scheiding tussen bovennatuurljik en natuurlijk, tussen God en mens, tussen Geest en materie of tussen mensen onderling. Gods heerlijkheid vervult de hele aarde vanaf het begin. Alles en iedereen is doortrokken van heiligheid.

Het zaad van het Koninkrijk: sterven en opstaan

Jezus verwoordt dit proces zichtbaar in zijn gelijkenissen over het Koninkrijk van God (hier en nu). Het gaat om het Zaad — het Woord, de Logos, het Licht, de Christus — dat gezaaid wordt in de akker van de (fysieke) schepping.

Voordat het Zaad tot leven komt, verdwijnt het eerst in de duisternis van de aarde. Het sterft, om vervolgens te ontkiemen en tot volle bloei te komen. Dit is het patroon van kruis en opstanding, van “door lijden tot heerlijkheid“. Het is geen zijlijn, maar het patroon waarlangs God Zichzelf openbaart in de schepping. Jezus heeft deze weg niet alleen onderwezen, maar belichaamd (Lukas 24:26; Romeinen 8:17; Hebreeën 2:9,10; 1 Petrus 1:11, 4:13; 5:1,10).

Zoals Paulus schrijft:

“God (Geest) was in Christus (het Licht) de wereld (materie; duisternis) met Zichzelf verzoenende (o.t.t.)…, door het Woord der verzoening (“Er zij Licht!”) in ons te leggen.” (2 Korintiërs 5:19)

Dit is geen eenmalige afgesloten gebeurtenis geweest, maar een voortdurend proces: het Licht dat doorbreekt in de duisternis van ons bewustzijn.

De noodzakelijke fase van verduisterd bewustzijn

Het sterven van het Zaad is onlosmakelijk verbonden met de incarnatie. Deze weg gaat gepaard met een verduistering van bewustzijn, waardoor de mens is gaan leven vanuit de kennis van goed en kwaad.

Binnen dat collectieve, verduisterde bewustzijn is een wereld ontstaan waarin lijden, vergankelijkheid en verdeeldheid werkelijkheid lijken. Deze fase is geen fout, maar onderdeel van het proces. Zonder deze ‘afdaling’ (lijden) geen openbaring van heerlijkheid.

God Zelf is aanwezig in dit proces. In de ontlediging, in het lijden, in de hele beweging van afdaling en de weg naar herstel. De mens draagt hierin geen schuld als oorsprong van de — wat wij ‘zondeval’ zijn gaan noemen. Het is een fase in bewustzijn — een noodzakelijke doorgang binnen het het scheppingsproces.

Zo binnen, zo buiten: bewustwording van het Koninkrijk

De ‘gevallen’ wereld is niet de uiteindelijke werkelijkheid, maar een tijdelijke waarneming als gevolg van een verduisterd bewustzijn. Wanneer het Christus-Licht in ons opgaat, verandert onze waarneming van de buitenwereld van binnenuit. Zo binnen, zo buiten!

Zo wordt zichtbaar wat altijd al aanwezig was: het Koninkrijk van God in ons. Bewustwording opent de weg waarlangs deze innerlijke realiteit ook uiterlijk zichtbaar wordt.

Deze weg loopt van duisternis naar Licht: van een verduisterd bewustzijn (de Voorhof*) naar Christusbewustzijn (het Heilige*) en uiteindelijk naar Godsbewustzijn (het Heilige der heiligen*) waarin we tot het besef komen dat God alles in allen is.

Het mysterie van “Christus in ons, de hoop op heerlijkheid.” (Kolossenzen 1:27)

* Klik hier voor een artikel waarin ik de metafoor van ons lichaam als tempel van de Geest bespreek.

Bevrijding uit geestelijke blindheid

Het evangelie van het Koninkrijk gaat over een geestelijke realiteit (hemel) die zichtbaar wordt in onze fysieke wereld (aarde). Jezus beschrijft de toestand van de mens als een vorm van blindheid, als een gevangenschap van binnenuit.

“Hij heeft Mij gezonden om aan gevangenen loslating te verkondigen en aan het blinden het gezicht…” (Lukas 4:18-19)

Jezus kwam niet om iets extern voor ons te regelen, maar om onze ogen te openen. Bevrijding vindt plaats wanneer ons bewustzijn verandert. Wanneer we ontwaken voor de werkelijkheid dat er nooit scheiding is geweest tussen God en de schepping.

Dat is redding: bevrijding uit de gevangenis van het verduisterde denken, zodat we in het Licht kunnen wandelen.

Waar het misging in de theologie

De christelijke traditie is dit proces grotendeels uit het oog verloren door te vertrekken vanuit het verduisterde bewustzijn. De interpretatie van Genesis 3 werd het uitgangspunt, waardoor een vermeende scheiding tussen God en mens centraal kwam te staan.

Van daaruit ontstond het idee van een ‘zondeval’, waarin de mens verantwoordelijk werd gemaakt voor het kwaad en het lijden. De mens zou door ongehoorzaamheid de relatie met God hebben verbroken, met gevolgen voor de hele mensheid.

De mens werd niet langer gezien als drager van Gods beeld, maar als van nature verdorven. Binnen dat denken kreeg ook het kruis een andere betekenis: Jezus zou gekomen zijn om het zondeprobleem op te lossen, zodat God kan vergeven.

Zo verschoof het evangelie naar een juridisch systeem van goed en kwaad. Een ruilhandel, waarin de vraag centraal staat hoe de zondige mens bij een heilige God kan komen.

Daarmee werd het evangelie gereduceerd tot zonde-management. Terwijl juist het denken in goed en kwaad het probleem vormt, werd het de sleutel tot de oplossing.

Dit staat haaks op het evangelie van het Koninkrijk: het Licht dat de duisternis verdrijft en zo de werkelijkheid van Gods Koninkrijk zichtbaar maakt op aarde.

Het oude verbond en de vleselijke gezindheid

Het oude verbond laat zien hoe de mens leeft vanuit een verduisterd bewustzijn. Het toont de mind of flesh: een manier van denken en geloven die gevormd is door dualiteit.

Binnen dit denkkader ontstond het idee dat God het probleem van kwaad en lijden oplost door middel van een offer. Maar geloof in Jezus als zondoffer verandert niets aan het onderliggende bewustzijn.

Zolang het denken in goed en kwaad blijft bestaan, blijft ook de scheiding i onze waarneming bestaan. We blijven dan onderscheid maken tussen mensen die ‘in het Licht’ wandelen en mensen die ‘in de duisternis’ zijn — waarbij we deze begrippen invullen als goed en kwaad.

Juist daardoor blijft het verduisterde bewustzijn intact. En zolang dat zo is, blijft echte innerlijke verandering uit.

“Gij geheel anders, gij hebt Christus leren kennen.” (Efeziërs 4:20)

Deze woorden wijzen op een totaal andere manier van zijn en zien — door bewustwording van onze Christus-identiteit en niet slechts van veranderd gedrag.

Het nieuwe verbond: het perspectief van het Koninkrijk

Het nieuwe verbond openbaart Gods perspectief. Het Koninkrijk van God is vanaf de grondlegging der wereld al ten volle realiteit. Het wacht niet om gerealiseerd te worden, maar om zichtbaar te worden.

Het verduisterde bewustzijn is een tijdelijke fase. Geen fout die hersteld moet worden, maar een doorgang waarheen de schepping beweegt op weg naar openbaring.

Daarom gaat het evangelie niet over het oplossen van een zondeprobleem. Dat is niet de kern. De kernvraag is: hoe ontwaken wij uit het verduisterde bewustzijn?

Hoe laten we het Licht in ons doorbreken? Hoe laten we het Zaad van het Koninkrijk in ons tot groei en bloei komen?

Het antwoord op de vraag is kort en helder: metanoia!

“Bekeert u, want het Koninkrijk van God is in u.”

Bekering is een radicale vernieuwing van denken. Een verschuiving van de mind of flesh naar de mind of Christ. Van denken in goed en kwaad naar leven vanuit het Licht.

Leven vanuit het Koninkrijk (hier en nu)

Deze vernieuwing krijgt vorm door onze gerichtheid. Niet langer gefocust op tekort, schuld of probleem, maar op de heerlijkheid die zich wil openbaren.

Het Koninkrijk van God is al in ons aanwezig. Door ons daarop te richten, krijgt het Zaad ruimte om te groeien.

Dat is bevrijding: het verlaten van de innerlijke gevangenis. Alleen zo verdwijnt de ervaring van lijden, verdeeldheid en doelmissen.

De spanning binnen de kerk

Veel christenen leven vandaag in een innerlijke spanning. Het Koninkrijk wordt erkend als huidige realiteit, maar tegelijk blijft men vasthouden aan een evangelie dat draait om zonde en vergeving.

Dit leidt tot tegenstrijdigheden. Jezus heeft alles volbracht, maar tegelijk moet er nog iets gebeuren. Het Koninkrijk is hier, maar tegelijk pas later volledig. De dood is overwonnen, maar blijft toch een noodzakelijke stap.

Deze spanning ontstaat doordat twee denksystemen — die van het oude verbond en van het nieuwe verbond — vermengd worden. De jonge wijn van het Koninkrijk — het nieuwe verbond gebaseerd op Liefde — wordt nog steeds in oude zakken — het oude verbond gebaseerd op de wet met het bijbehorende offersysteem — gegoten.

Een radicaal onverdeelde focus op het Koninkrijk

Het Koninkrijk vraagt een onverdeelde gerichtheid. Zolang de focus verdeeld blijft tussen het Koninkrijk en het oplossen van een zondeprobleem, blijft de doorbraak uit.

Jezus roept op tot eenvoud: zoek eerst het Koninkrijk van God.

“Want in Hem leven wij, bewegen wij en zijn wij.” (Handelingen 17:28)

Er is geen kloof die overbrugd moet worden. De weg ligt naar binnen — in de bewustwording van Christus in ons.

Van daaruit ontstaat een nieuw leven. Niet geforceerd, maar als vrucht.

Nieuwheid van leven: van begraven naar opstaan

“Wij zijn dan met Christus begraven door de doop in de dood, opdat… zo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen.” (Romeinen 6:4)

De hele mensheid deelt in dit proces. De fase van ‘begraven zijn’ verwijst naar het verduisterde bewustzijn waarin het Zaad verborgen ligt.

Maar dat is niet het einde. De bestemming is opstanding. Voor de hele schepping.

Dit is het patroon dat Jezus als de Christus heeft geopenbaard: van duisternis naar Licht.

Het begint met vernieuwing van denken. En waar dat gebeurt, verandert alles. We gaan Christus zien in alles en iedereen.

Dan kennen we niemand meer naar het vlees.

En zo komt God tot Zijn doel: het volledige doorbreken van het Christus-Licht op aarde.

Reflectievragen

• Waar merk jij dat jouw denken nog gestuurd wordt door goed en kwaad in plaats van door Licht en bewustzijn?
• Wat betekent het concreet voor jou dat het Koninkrijk van God al in jou aanwezig is?
• Welke overtuigingen houden jouw bewustzijn nog gevangen?
• Hoe geef jij ruimte aan de realiteit van “Christus in jou” in je dagelijks leven?
• Wat verandert er in jouw kijken naar anderen wanneer je hen benadert vanuit eenheid in plaats van scheiding?

Klik hier om naar deel 2 van dit artikel te gaan.

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.

Er bestaat een diepe en volmaakte eenheid tussen God en zijn schepping en tussen mensen onderling. Dat wij ons van deze eenheid doorgaans niet bewust zijn, komt voort uit onze manifestatie in de zichtbare en tastbare wereld. Ons denken is daardoor verduisterd geraakt, en daarmee ook ons bewustzijn. We leven als mensheid vanuit een verduisterde staat van bewustzijn, waarin we ons als individuen los van God zijn gaan ervaren, met alle gevolgen van dien.

We missen ons doel. Dat is wat de Bijbel zonde noemt: niet een lijst van verkeerde daden, maar het leven vanuit afgescheidenheid in ons bewustzijn. Dit is het oer-probleem — en tegelijk het enige probleem — waarvan God ons wil bevrijden. Alle andere problemen zijn slechts symptomen daarvan. Wanneer we ons richten op die uitwerkingen, blijven we steken in symptoombestrijding.

Als kerk hebben we het evangelie vaak teruggebracht tot een boodschap die zich richt op die symptomen. Daarmee zijn we de kern uit het oog verloren. Het evangelie van Christus is gericht op bevrijding van het verduisterde bewustzijn en het herstel van het besef van eenheid — Christus in ons.

“Dus nu leef ik met het vertrouwen dat er niets in het universum is dat ons kan scheiden van Gods liefde. Ik ben ervan overtuigd dat zijn liefde zal zegevieren over de dood, de problemen van het leven, gevallen engelen of duistere heersers in de hemel. Er is niets in onze huidige of toekomstige omstandigheden dat zijn liefde kan verzwakken. Er is geen macht boven ons of onder ons, geen macht die ooit in het universum zou kunnen worden gevonden die ons kan afhouden van Gods hartstochtelijke liefde, die ons is geopenbaard door onze Heer Jezus, de gezalfde!” (Romeinen 8:38,39; vertaald vanuit The Passion Translation)

De bedekking van ons denken

Het Koninkrijk van God kunnen we alleen waarnemen wanneer de bedekking van ons denken wordt weggenomen. Die bedekking is gevormd door een manier van denken die uitgaat van scheiding (dualisme; goed en kwaad). Een theologie die veronderstelt dat God en mens van elkaar gescheiden zijn en dat het evangelie die kloof moet overbruggen, houdt die bedekking juist in stand.

Werkelijke vernieuwing begint wanneer we ons denken funderen op eenheid in plaats van scheiding. Het Koninkrijk van God is de werkelijkheid waarin alles één is. Denken vanuit dat Koninkrijk betekent leven vanuit Licht, in plaats van vanuit het verduisterde bewustzijn dat verdeeldheid ervaart.

Metanoia: vernieuwing van bewustzijn

De eerste oproep waarmee Jezus zijn bediening begon, raakt precies deze kern:

“Bekeert u, want het Koninkrijk van God is onder u.“

Deze oproep gaat niet in de eerste plaats over gedrag of het betreuren van fouten. Het gaat om metanoia — een verandering van denken, een verschuiving in ons bewustzijn. Het Koninkrijk van God is niet iets dat nog moet komen; het is hier en nu, volledig aanwezig, zelfs binnen in ons.

Wat ontbreekt, is niet de werkelijkheid van het Koninkrijk, maar ons bewustzijn ervan. Ons denken, gevormd door het idee van scheiding, belemmert ons om te zien wat al waar is. Daarom is vernieuwing van denken essentieel: het opent ons voor de Waarheid die Jezus heeft geopenbaard en waarin de Geest ons wil leiden.

Een roeping tot omslag

Ons verlangen is dat de kerk in Nederland hierin voorop gaat lopen. Wanneer we iets hebben geproefd van deze eenheid, verandert dat alles. Het vraagt om een radicale keuze: om beschikbaar te zijn voor een beweging die het denken vernieuwt en het bewustzijn richt op het Licht.

We vertrouwen erop dat wanneer we het Koninkrijk van God zoeken, alles wat nodig is ons gegeven wordt. De arbeider is zijn loon waard — juist ook in het Koninkrijk.

De oogst en de arbeiders

De woorden van Jezus blijven actueel: de velden zijn wit om te oogsten. De wereld wacht op mensen die leven vanuit het besef van eenheid, die zich Christus-bewust zijn geworden en dat zichtbaar maken. De kerk heeft de unieke roeping om zulke arbeiders voort te brengen en uit te zenden.

Toch blijft de vraag: waar zijn ze? Waar zijn de geopende harten en deuren? Het zaad is gezaaid, maar het is tijd dat het opkomt en vrucht draagt.

Als de kerk werkelijk impact wil hebben, is oppervlakkige vernieuwing (als gevolg van symptoombestrijding) niet voldoende. Nieuwe vormen of een eigentijdse verpakking van een oude boodschap brengen geen doorbraak. Wat nodig is, is een fundamentele omslag in denken — een theologische heroriëntatie die uitgaat van het Koninkrijk van God, van eenheid, van Christus in ons, en van bevrijding uit het verduisterde bewustzijn naar het Licht.

Reflectievragen

• Vanuit welk bewustzijn leef jij: ervaar je eerder scheiding of eenheid?
• Waar merk je dat jouw denken nog gevormd is door dualisme?
• Wat betekent het voor jou dat het Koninkrijk van God al in jou aanwezig is?
• Hoe zou jouw leven veranderen als je volledig vanuit “Christus in jou” leeft?
• Welke stap kun jij zetten om je denken te vernieuwen richting het Licht?

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.

De zalving van Gods Geest is al aanwezig

Ons verlangen is dat juist die grote groep christenen zich bewust wordt van de zalving van Gods Geest die onafgebroken in hen aanwezig is. We hoeven niet steeds buiten onszelf op zoek naar een nieuwe ervaring van Gods aanwezigheid. We mogen leren wandelen in de Geest, overal waar we zijn en in elk moment van de dag. Daar vindt werkelijke transformatie plaats: niet oppervlakkig of tijdelijk, maar diep van binnen.

Wanneer Christus in ons werkelijkheid wordt, ontstaat er een leven dat niet afhankelijk is van piekmomenten, maar geworteld is in het bewustzijn van het Koninkrijk van God hier en nu.

Van afhankelijkheid naar leven vanuit het Koninkrijk

Petrus zegt dat de Geest is uitgestort op alle vlees (Handelingen 2:17). Waarom zien we dan toch zo’n sterke tweedeling? Enerzijds een kleine groep christenen die op bepaalde plaatsen en momenten de zalving zichtbaar en voelbaar maakt, en anderzijds een grote groep die daar zelf nauwelijks in lijkt te wandelen en afhankelijk blijft van samenkomsten die door die eerste groep worden georganiseerd.

Sommige personen, op bepaalde plaatsen en op gezette tijden — lijkt dat niet sterk op de heerlijkheid van het oude verbond?

Wij verlangen naar de heerlijkheid van het nieuwe verbond: een groeiende groep christenen die overal waar zij komen de tegenwoordigheid van Gods Geest zichtbaar maakt. Niet incidenteel, maar als levensstijl. Niet alleen tijdens bijeenkomsten, maar midden in het dagelijks leven. Dat vraagt om een diepere openbaring van Gods liefde, genade en bevrijding in het hart van mensen.

Een vernieuwd bewustzijn van Christus in ons

Wij geloven dat God ons roept om christenen te helpen groeien in die diepere openbaring. Daarvoor moet de bedekking die door religieus en wettisch denken in ons bewustzijn is ontstaan, verdwijnen. Er is onderwijs nodig dat volledig geworteld is in het Koninkrijk van God en vrij is van het zuurdesem van de wet.

Waar het denken nog gevangen zit in duisternis, ontstaat afhankelijkheid, onzekerheid en geestelijke passiviteit. Maar waar het Licht doorbreekt en Christus in ons zichtbaar wordt, ontstaat vrijheid, vrijmoedigheid en leven vanuit de Geest.

Wij hoeven daarbij niet op de voorgrond te staan. Als wij in de wandelgangen van kerken, gemeenten en organisaties mogen bijdragen aan deze diepere openbaring, is dat genoeg. Dat is ons verlangen, onze passie en de roeping die wij ervaren. Daarom zoeken wij open deuren bij kerken, gemeenten en organisaties, en vooral ingangen in harten van mensen die verlangen naar het Koninkrijk van God en branden van passie voor Jezus.

Reflectievragen

• Leef jij vooral van geestelijke piekmomenten, of groei je in een voortdurend bewustzijn van Christus in jou?
• Op welke gebieden zoek je Gods aanwezigheid nog buiten jezelf, terwijl Zijn Geest al in jou woont?
• Welke vormen van religieus denken houden jou nog gevangen in afhankelijkheid?
• Wat betekent het voor jou om vandaag te leven vanuit het Koninkrijk van God hier en nu?
• Hoe zou jouw dagelijks leven veranderen als je werkelijk gelooft dat de zalving altijd aanwezig is?

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.

Begrippen als ‘zonde’, ‘gerechtigheid’, ‘hel’ en ‘verzoening’ zijn in de loop van de kerkgeschiedenis steeds verder losgeraakt van hun oorspronkelijke betekenis. Daardoor is ook het evangelie zelf vaak gaan draaien om schuld en vrijspraak, in plaats van om bevrijding en leven.

Wanneer ‘zonde’ wordt opgevat als morele verdorvenheid, ontstaat bijna vanzelf het idee dat er een scheiding tussen God en mens zou zijn gekomen. God zou heilig zijn en de mens zondig, waardoor afstand onvermijdelijk zou zijn geworden. In veel christelijke tradities is dit diep verankerd geraakt in het collectieve bewustzijn. Denk aan de bekende brugillustratie waarin de mens door een grote kloof van God gescheiden zou zijn.

Maar is dat werkelijk het verhaal van de Bijbel?

Zonde als doel missen

Bovengenoemde vraag is niet onbelangrijk, want ze bepaalt hoe we het evangelie verstaan. Gaat het om vergeving van morele misstappen op grond van een zondoffer? Of gaat het om bevrijding uit de duisternis en het herstellen van de mens tot zijn ware bestemming in het Licht?

Het Griekse woord hamartia, dat meestal met ‘zonde’ wordt vertaald, betekent letterlijk: ‘doel missen’. De meeste christenen weten dat wel, maar geven er vervolgens toch weer een morele invulling aan. Alsof het doel missen vooral veroorzaakt wordt door slechte daden.

Toch kun je op allerlei manieren je doel missen — zelfs terwijl je het goede doet of denkt te doen.

Wanneer het evangelie uitsluitend draait om morele misstappen, verschuift alle aandacht naar gedrag. Maar Genesis schetst een veel dieper probleem. De mens bevindt zich in een werkelijkheid van duisternis. Genesis 1:2 zegt al vóór de schepping van de mens:

“De aarde nu was woest en ledig en duisternis lag op de vloed.”

De mens kwam dus terecht in een werkelijkheid waarin duisternis aanwezig was. Vanuit die duisternis raakt ook het bewustzijn verduisterd. Moreel verkeerde daden zijn daarvan symptomen, maar niet de kern van het probleem!

Zolang wij in de duisternis wandelen, missen wij ons doel. Niet pas aan het einde van ons leven, maar hier en nu.

Van duisternis naar Licht

Het evangelie van het Koninkrijk gaat daarom niet in de eerste plaats over juridische vergeving, maar over bevrijding uit de duisternis en deelname aan het Leven van God. God wil ons overbrengen in het Licht, waar de mens tot zijn bestemming komt en ‘Christus in ons’ openbaar wordt.

De oplossing voor doel missen is niet het juridisch afhandelen van misstappen, maar het verlaten van de duisternis.

Een evangelie dat blijft draaien om goed en kwaad houdt de mens juist gevangen in dezelfde boom waarvan God zei dat wij er niet van moesten eten: de boom van kennis van goed en kwaad. Zodra het evangelie volledig in dat moreel-juridische denkkader wordt geplaatst, verliezen we het zicht op het evangelie van het Koninkrijk.

Paulus noemt dat zelfs “een ander evangelie”:

“Hetgeen geen evangelie is; er zijn echter sommigen, die u in verwarring brengen en het evangelie van Christus willen verdraaien.” (Galaten 1:6,7)

God houdt Zich niet bezig met een juridische administratie van alles wat zich in de duisternis afspeelt. Zijn verlangen is dat de mens tot Leven komt. Al zouden al je misstappen juridisch ‘vergeven’ zijn, zolang de duisternis blijft bestaan, is er nog geen werkelijke bevrijding.

Het evangelie gaat daarom niet over het rechtvaardigen van de oude mens, maar over transformatie van bewustzijn: van duisternis naar Licht.

God blijft de mens nabij

Binnen veel traditionele vormen van christendom leidt ‘zonde’ tot afstand tussen God en mens. Maar wanneer zonde wordt verstaan als doel missen, verandert ook het beeld van God volledig.

Dan wordt God niet Degene die Zich terugtrekt, maar Degene die de mens juist opzoekt om hem thuis te brengen.

Dat zien we direct al in Genesis 3. Na de zogenoemde ‘zondeval’ zoekt God de mens op. Door de hele Bijbel heen blijft God de mens naderen in zijn verlorenheid en gebrokenheid. Jezus openbaarde dezelfde werkelijkheid. Hij kwam niet om te oordelen, maar om te redden.

God kent niemand naar het vlees. Hij ziet niet de verduisterde identiteit van de mens als zijn ware wezen, maar het beeld van God dat in ieder mens verborgen aanwezig is.

Daarom is ‘Christus in ons’ geen bedreiging voor Gods heiligheid, maar juist de openbaring van Gods nabijheid.

De betekenis van chattah

Ook het Hebreeuwse woord chattah laat zien dat ‘zonde’ draait om doel missen en niet primair om moreel kwaad.

“Van al dit krijgsvolk waren zevenhonderd uitgelezen mannen linkshandig, en ieder van hen slingerde met een steen tot op een haar, zonder te missen (chattah).” (Richteren 20:16)

Er staat niet dat deze mannen niet ‘zondigden’, maar dat zij hun doel niet misten.

En in Spreuken lezen we:

“Wie haastig is met zijn voeten, begaat een misstap (chattah).” (Spreuken 19:2)

Te snel lopen maakt iemand niet moreel verdorven. Het zorgt er alleen voor dat hij valt en zijn doel mist.

Zo werkt het ook geestelijk. Het probleem is niet dat de mens wezenlijk slecht zou zijn, maar dat hij niet leeft vanuit het Licht van zijn ware oorsprong.

Tot ons recht komen in Christus

Paulus schrijft:

“Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus.” (Romeinen 3:23,24)

Het gaat hier niet om een juridisch probleem dat opgelost moet worden, maar om mensen die hun bestemming missen en daardoor de heerlijkheid van God niet weerspiegelen.

Door de verlossing in Christus Jezus zullen mensen alsnog tot hun recht komen.

Dat vraagt wel een totaal andere manier van kijken. God rekent niet vanuit de kennis van goed en kwaad zoals wij mensen dat doen. Juist daarom was het eten van die boom zo destructief. Het verduisterde het menselijke bewustzijn.

Wanneer wij vanuit die verduistering goed en kwaad proberen te beoordelen, maken we brokken. Daarom zegt Hebreeën 5:14 dat onvolwassenheid zichtbaar wordt in het ontbreken van werkelijk onderscheidingsvermogen.

Het evangelie van het Koninkrijk roept ons niet terug naar morele zelfverbetering, maar naar ontwaken in het Licht van Christus in ons.

Het scheppingsproces van God

Genesis 1 laat zien dat Gods antwoord op de duisternis niet oordeel is, maar Licht.

“En God zeide: Er zij Licht.”

Vanaf dat moment begint het scheppingsproces waarin God de duisternis stap voor stap verdrijft. De mens heeft daarin een belangrijke rol gekregen. Maar zolang wij blijven denken vanuit goed en kwaad, blijven we gevangen in dezelfde duisternis die overwonnen moet worden.

God wil dat mens en schepping tot hun bestemming komen. De schuldvraag speelt daarin geen rol, omdat God niemand kent naar het vlees.

Van heerlijkheid tot heerlijkheid

Paulus schrijft:

“Wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heere als in een spiegel aanschouwen, worden van gedaante veranderd naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid, zoals dit door de Geest van de Heere bewerkt wordt.” (2 Korintiërs 3:18)

In de spiegel zien we ons ware Zelf.

De mens is geschapen naar Gods beeld en gelijkenis. Ons probleem was nooit dat wij buiten God zouden staan, maar dat wij niet zagen wie wij werkelijk zijn. Daardoor misten wij ons doel.

Het denken in goed en kwaad houdt die bedekking in stand. Maar zodra die sluier wordt weggenomen, begint de metamorfose. Dan worden wij veranderd naar het beeld dat we aanschouwen: Christus in ons, de heerlijkheid van God.

Jezus en de ‘zondaars’

Ook Jezus benadert het begrip ‘zonde’ totaal anders dan de religieuze leiders van zijn tijd.

“En toen de schriftgeleerden der Farizeeën hem met de zondaars en tollenaars zagen eten, zeiden zij tot zijn discipelen: Waarom eet hij met de tollenaars en zondaars?” (Markus 2:16)

De Farizeeën definieerden ‘zondaars’ juridisch, vanuit de wet. Maar Jezus reageert heel anders:

“Zij, die gezond zijn, hebben geen geneesheer nodig, maar zij, die ziek zijn. Ik ben niet gekomen rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.” (Markus 2:17)

Voor Jezus is zonde geen juridisch dossier, maar een toestand van gebrokenheid.

Zonde is als ziekte. Verlossing is als genezing. Jezus openbaart Zichzelf als Geneesheer.

Dat verandert alles. Want een zieke veroordeel je niet — je brengt genezing. God zoekt geen schuldigen, maar mensen die hersteld mogen worden tot heelheid.

Verlossing betekent daarom: teruggebracht worden naar wat God vanaf het begin met de mens bedoeld heeft.

Genezing van de volkeren

De Bijbel eindigt niet met eeuwige scheiding, maar met herstel.

“En hij toonde mij een rivier van water des levens, helder als kristal, ontspringende uit de troon van God en van het Lam. Midden op haar straat en aan weerszijden van de rivier staat het geboomte des levens, dat twaalfmaal vrucht draagt, iedere maand zijn vrucht gevende; en de bladeren van het geboomte zijn tot genezing der volkeren. En niets vervloekts zal er meer zijn.” (Openbaring 22:1-3)

Dat is de bestemming van mens en schepping.

Wij hebben allemaal ons doel gemist. Wij hebben allemaal gewandeld in duisternis. Maar Gods bedoeling is herstel, genezing en voltooiing. Uiteindelijk zal alles teruggebracht worden in het Licht, zodat er niets vervloekts meer zal zijn.

Het evangelie is daarom geen boodschap van morele veroordeling, maar de blijde boodschap dat God de mens en de schepping van binnenuit herstelt — van duisternis naar Licht, van gebrokenheid naar heelheid, van doel missen naar leven in de volheid van het Koninkrijk van God.

Reflectievragen

• Vanuit welk beeld van God kijk jij naar het begrip ‘zonde’: juridisch of genezend?
• Waar merk jij in je eigen leven nog de gevolgen van wandelen in duisternis?
• Wat betekent het voor jou dat ‘Christus in jou’ al aanwezig is?
• Welke rol speelt het denken in goed en kwaad nog in jouw bewustzijn?
• Hoe zou jouw leven veranderen wanneer je werkelijk gaat leven vanuit het Licht van Gods heerlijkheid in jou?

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.

De gerechtigheid van de mens en de gerechtigheid van het Koninkrijk

Wie zou er tegen al deze doctoren in de theologie iets durven inbrengen? Toch is dat precies wat ik in dit artikel doe. De vraag is namelijk of de zogenoemde satisfactieleer werkelijk zo Bijbels is als vaak wordt verondersteld. Vanuit menselijke gerechtigheid klinkt deze leer aannemelijk, maar waarom roept Jezus ons dan op om eerst de gerechtigheid van het Koninkrijk van God te zoeken (Matteüs 6:33)? Blijkbaar gaat het om een andere gerechtigheid dan die mensen voor zichzelf en anderen hanteren.

De gerechtigheid van de mens is geworteld in de kennis van goed en kwaad. Binnen het oude verbond zien we deze vorm van gerechtigheid terug in de wet van Mozes: oog om oog, tand om tand. Wanneer de wet werd overtreden, moest er genoegdoening plaatsvinden. De overtreder moest gestraft worden, al kon in sommige gevallen een offer dienen als vervanging. In die zin was er sprake van ‘verzoening door voldoening’ en van plaatsvervanging.

Wanneer Jezus vervolgens als het ultieme zondoffer wordt gezien dat plaatsvervangend gestraft zou zijn om aan de eisen van de wet te voldoen, blijft het denken alsnog gevangen binnen dezelfde juridische structuur van schuld en betaling. Dan blijft de gerechtigheid van de wet het uitgangspunt. Paulus waarschuwt daar indringend voor in Galaten 5:4.

Het oude verbond als schaduwbeeld

Om vermenging tussen het oude en nieuwe verbond te voorkomen, werd Jezus het ‘Lam van God’ genoemd — niet een bok of stier. Daarmee wordt verwezen naar het paaslam bij de uittocht uit Egypte. Bij die uittocht speelde juridische betaling voor schuld geen enkele rol. Het ging om bevrijding uit slavernij.

Het oude verbond vormt een schaduwbeeld van de mensheid die, door de kennis van goed en kwaad oneigenlijk te gebruiken, naar het vlees wandelt. Het oude verbond was daarom geen voorloper van het nieuwe verbond, maar een leermeester tot Christus, die het nieuwe verbond heeft geopenbaard (Galaten 3:24).

Het evangelie openbaart niet hoe God alsnog bereid werd om te vergeven, maar hoe het Christus-Leven ons bevrijdt uit het verduisterde bewustzijn van schuld, angst en afgescheidenheid. Het Koninkrijk van God verschijnt daar waar het bewustzijn van de mens van duisternis naar Licht wordt getrokken.

Het kruis als openbaring van goddelijke vergeving

Laten we eerst vaststellen dat het kruis de grootste manifestatie van goddelijke vergeving ooit is geweest.

“Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.”

Terwijl menselijke gerechtigheid om vergelding roept, openbaart Jezus hier de gerechtigheid van het Koninkrijk. De cruciale vraag is daarom niet óf er vergeving zichtbaar werd aan het kruis, maar waardoor die vergeving mogelijk was. Was die vergeving er dankzij het kruis, of ondanks het kruis?

Om die vraag te beantwoorden moeten we kijken naar de betekenis van het Griekse woord aphesis, dat meestal met ‘vergeving’ wordt vertaald. De primaire betekenis van dit woord is: loslating, vrijlating of bevrijding uit gevangenschap. In Lukas 4:18-19 wordt aphesis gebruikt in de context van vrijlating van gevangenen.

Vergeving heeft dus in de eerste plaats te maken met bevrijding. Natuurlijk kan het vergeven van iemand ook figuurlijk bevrijding brengen — bevrijding van schuld, schaamte en innerlijke gevangenschap. In Matteüs 18 legt Jezus dit principe uit.

“Toen kwam Petrus bij Hem en zeide: Here, hoeveel maal zal mijn broeder tegen mij zondigen en moet ik hem vergeven? Tot zevenmaal toe? Jezus zeide tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal toe, maar tot zeventig maal zevenmaal.” (Matteüs 18:21,22)

Daarna vertelt Jezus over een man met een enorme schuld die hij onmogelijk kon terugbetalen. Wanneer hij om genade smeekt, gebeurt er iets opmerkelijks:

“De heer van die slaaf kreeg medelijden met hem en hij liet hem vrij en schold hem de schuld kwijt.” (Matteüs 18:27)

Hier betekent vergeving geen betaling van schuld, maar kwijtschelding zonder betaling. Dat is de essentie van goddelijke vergeving. De schuld wordt niet alsnog vereffend via een ander; zij wordt losgelaten.

Het kruis openbaart daarom niet een God die eindelijk bereid is te vergeven nadat er betaald is, maar een God die altijd al bevrijdend en vergevend is geweest — zelfs tegenover degenen die Hem kruisigen.

Het uitwissen van het schuldbewijs

Paulus bevestigt dit principe krachtig in Kolossenzen 2:13-14:

“Ook u heeft Hij levend gemaakt met Hem, toen Hij ons al onze overtredingen kwijtschold, door het bewijsstuk uit te wissen, dat door zijn inzettingen tegen ons getuigde en ons bedreigde. En dat heeft Hij weggedaan door het aan het kruis te nagelen.”

Onze overtredingen worden kwijtgescholden doordat het schuldbewijs wordt uitgewist — niet doordat Jezus juridisch gestraft zou zijn in onze plaats. Schuld wordt óf betaald óf kwijtgescholden. Het zijn twee fundamenteel verschillende werkelijkheden.

Plaatsvervangende straf als juridisch systeem staat daarom haaks op wat aphesis werkelijk betekent. Jezus openbaart aan het kruis dat God geen register van misstappen bijhoudt. Dat zijn juist de ‘overheden en machten’ die de mens gevangen houden in aanklacht, schuld en angst. Precies die machten worden door het kruis ontwapend (Kolossenzen 2:15).

Het evangelie draait daarom niet om een juridische transactie, maar om bevrijding van een verduisterd bewustzijn dat gevangen zit in schuld en afgescheidenheid. Christus in ons bevrijdt ons uit die gevangenis en brengt ons hier en nu binnen in de werkelijkheid van het Koninkrijk van God.

Het Lam dat geslacht is vanaf de grondlegging van de wereld

De kruisiging van Jezus vormt een schaduwbeeld van het Lam van God dat “geslacht is vanaf de grondlegging van de wereld” (Openbaring 13:8). Dat betekent dat wat aan het kruis geopenbaard werd, al vóór het begin van de tijd werkelijkheid was. God heeft nooit een register van misstappen bijgehouden.

Paulus schrijft daarom:

“Hij heeft ons gered en geroepen tot een heilig leven – niet vanwege iets wat wij gedaan hebben, maar vanwege zijn eigen doel en genade. Deze genade is ons in Christus Jezus gegeven voor het begin van de tijd, maar zij is nu verklaard door de verschijning van onze Heiland, Christus Jezus, die de dood heeft vernietigd en door het evangelie leven en onsterfelijkheid aan het licht heeft gebracht.” (2 Timoteüs 1:9,10)

Nog voordat de tijd begon, was de genade al gegeven in Christus. Jezus kwam niet om God van gedachten te laten veranderen, maar om zichtbaar te maken wat altijd al waar was. Het kruis openbaart een werkelijkheid die vanaf het begin verborgen lag in God zelf.

Dat betekent dat God het zogenaamde probleem van de zonde niet pas oploste ná de misstappen van de mensheid. In Christus was de bevrijding al aanwezig vóórdat het probleem zich überhaupt manifesteerde. De mensheid leefde echter in duisternis en kon deze werkelijkheid niet zien zonder de openbaring van Jezus.

Aan het kruis vond daarom geen ‘verzoening door voldoening’ plaats, maar de openbaring van Gods eeuwige vrijspraak zonder betaling — een werkelijkheid die vanaf de grondlegging van de wereld verborgen aanwezig was in Christus.

Leven vanuit het nieuwe bewustzijn

Paulus schrijft vervolgens:

“Wat zullen wij dan zeggen? Mogen wij bij de zonde blijven, opdat de genade toeneme? Volstrekt niet! Immers, hoe zullen wij, die der zonde gestorven zijn, daarin nog leven?” (Romeinen 6:1,2)

Wanneer het Licht van Christus werkelijk in ons bewustzijn doorbreekt, ontstaat er geen verlangen om in duisternis te blijven wandelen. Juist de openbaring van Gods bevrijdende Liefde brengt een mens tot innerlijke transformatie. Niet angst voor straf, maar ontwaken tot Christus in ons brengt ons in overeenstemming met het Leven van het Koninkrijk van God — hier en nu.

Reflectievragen

• Vanuit welk beeld van gerechtigheid kijk jij meestal naar God: menselijke gerechtigheid of de gerechtigheid van het Koninkrijk?
• Wat betekent het voor jou dat aphesis in de eerste plaats bevrijding en loslating betekent in plaats van vergeving?
• Kun jij geloven dat God geen register van misstappen bijhoudt?
• Op welke manieren houdt schuld- of angstdenken jouw bewustzijn nog gevangen?
• Wat verandert er in jouw leven wanneer je ontdekt dat Christus in jou aanwezig is vóór iedere prestatie of tekortkoming?

Resoneert dit artikel bij je, of roept het vragen op?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen — we denken graag met je mee.

Wil je ons werk ondersteunen zodat we dit soort artikelen kunnen blijven delen? Een vrijwillige bijdrage is altijd welkom:
NL94 ASNB 0932 1927 50 t.n.v. P. Overduin

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen?
Schrijf je dan hieronder in voor onze blog / infomail.